Categorie: meerdaagse fietstochten Pagina 12 van 39

Vandaag staat er een relatief eenvoudige etappe op het programma, maar dat bleek aan het einde niet zo te zijn…

We worden wakker en het zonnetje is al op, maar wel achter de berg. Weer is de tent droog, we slapen nu met open deur (wel een hor!) en half open binnentent. Dat slaapt heerlijk en zorgt er ook voor dat de ventilatie op orde is.

Als snel hebben we de spullen aan de kant en de fietsen bepakt. We gaan op weg. Eerst nog even terug naar de route, maar dat is lekker een beetje bergaf en dat kunnen we wel zo in de ochtend.
Al snel zijn we weer op de route en deze loopt bijna de hele dag dag langs de inmiddels zeer vertrouwde rivier. Wind mee (er is bijna geen wind deze ochtend) en een beetje naar beneden maken dat het tempo hoog ligt. We fietsen tussen de 21 en 22 km/u en dat gaat lekker. Keuvelend en genietend van het uitzicht schieten we aardig op. Het valt op dat het dal steeds smaller wordt en dat de bergen aan weerszijden steeds dichterbij komen. Ook worden de bergen langzaam lager, we zijn echt aan de laatste uitlopers van de Alpen bezig (morgen nog en dan zijn we er echt uit). Dit is anders dan onze tocht naar Santiago toen we door de Pyreneen moesten. Dat was in twee dagen bekeken. De Alpen zijn minder steil maar veel breder.

Na 20 km is het tijd voor koffie en al snel is er een terrasje gevonden. Lekkere koffie en alleen nog maar Italiaanse taal. We hebben het Duitse taalgebied achter ons gelaten. Kunnen we lekker oefenen en niet meer terugvallen in het Duits. Frans oefent de telwoorden bij het meisje van de kassa en ze antwoordt geduldig.

Verder gaat het weer, weer langs de rivier en weer met de wind in de rug. De zon doet haar best, maar blijft de gehele dag een beetje verscholen achter de sluierbewolking. Ze doet niet genoeg haar best. Wel is het warm genoeg om in ons hempje te kunnen fietsen en dat doen we dan ook.

Halverwege gaan we Trento even in. Het ligt aan de rivier, maar om de plaats zelf te zien moeten we de route even verlaten. Dat doen we en na even navragen, de gps geeft nu te weinig overzicht, vinden we al snel het domplein, het mooiste plein van de stad. Daar ontmoeten we tot onze en zijn verrassing Theo, die gezellig een biertje zit te drinken. We kletsen wat en gaan dan snel naar de Dom. Daar hebben we geluk dat we nog naar binnen mogen. Men gaat sluiten voor de middagpauze. Vreemd dat God ook middagpauze heeft… Maar de meneer strijkt over zijn hart en geeft ons nog een minuut. Dat worden er vijf, de lichten in de kerk gaan al uit en net als wij denken dat hij ons vergeten heeft komt hij om de deur nog even voor ons open te doen. We hebben nog wel een kaarsje kunnen opsteken en onze gebeden, ieder voor zich, kunnen doen. Een paar haastige foto’s hebben we er aan over gehouden. Het is een mooie kerk, maar de helft is verborgen achter een gordijn ivm restauratie.

Inmiddels is het lunchtijd en wij (Annemieke en Frans) besluiten een pizza te gaan eten. Els en Dirk hebben andere plannen en fietsen door. Mooi dat je ook bij het samen fietsen je eigen weg blijft gaan. Tijdens het eten komen er verschillende schoolklassen langs die blijkbaar op excursie zijn.
Voortdurend lopen en fietsen er mensen langs ons terras die blijkbaar heel druk zijn. Wij voelen ons bevoorrecht dat we het niet druk hebben…

Na de pizza vinden we snel de route weer en gaan we met zijn tweeen verder. Verder langs de rivier.

Na eventjes komen we bij Rovereto. Een plaats waar in de 1e wereldoorlog hard is gevochten tussen Italie en Oostenrijk en waarvoor daarom een gedenkklok is gemaakt. Die staat echter boven op een heuvel en we hebben geen zin in die klim. Wel gaan we naar het centrum, een wirwar van steegjes en pleintjes waarbij je het idee hebt dat er elke moment een raam open kan gaan en een Italiaanse mama begint te roepen… Er staat een mooie kerk, die we natuurlijk bezoeken.
We kopen benzine voor de brander en een overheerlijk ijsje en gaan weer terug naar de route.

Weer verder langs de rivier.

Op het moment dat we de route moeten verlaten voor de camping komen we Theo weer tegen. Hj fietst ons tegemoet en roept dat we terug moeten. We moeten de rivier eigenlijk oversteken over een stuw, maar die is afgesloten en we moeten dus een stukje terug over een brug. Als we daar de route vervolgen worden we onzeker en vragen aan aan tegemoet komende fietser of we nog wel goed zitten. Nee dus, Voor de camping na Mori moeten we een andere weg volgen. We boffen, de fietser moet ook naar Mori en wil met ons meefietsen om de weg te wijzen. Hij is bekend met de weg en weet de kortste route. Helaas is dat niet de gemakkelijkste en krijgen we een stevige klim voor de kiezen die onze krachten aardig sloopt. Uiteindelijk komen we in Mori en wijst hij ons verder de weg. We kunnen nog boodschappen doen en leggen de laatste km’s naar de camping af. De vermoeidheid slaat wel toe. Op de (kleine) camping worden we allerhartelijks ontvangen en daar is ook koud bier. Heerlijk.

Tent opzetten, douchen, eten, even lekker facetimen met Thijs, koffiedrinken, bloggen en slapen. Morgen fietsen we naar Verona, langs het Gardameer. Wat zijn we toch een bofkonten.

We zijn erg dankbaar dat we dit kunnen en mogen doen.

 

https://fietsen.fbosman.nl/wp-content/uploads/2017/05/spoor_2017-05-23172858.gif

Download file: spoor_2017-05-23172858.gif

Het mooie weer is echt doorgebroken. Ook vannacht is het niet echt koud geweest en alles is droog! We slapen met de “deuren” van ons tentje open, wel zit er natuurlijk een hor voor tegen de insecten. Vandaag staat een korte route op het programma, maar 50km, maar wel op 2/3 ongeveer de stad Bolzano. De route mijdt de stad, maar wij gaan er toch naartoe.

Eerst de spullen opruimen. Ontbijten zit er niet in, we hebben niets meer, alleen nog een reep. Dan maar zo weg. Bij de meeste camping kunnen we bij aankomst betalen zodat we daar geen gedoe meer mee hebben. Hier niet, en dan zul je altijd zien dat de receptionist even weg is. Ook al hebben we tijd genoeg, ook al hebben we vakantie, we willen weg…
Na eventjes komt hij en rekenen we af en gaan we op weg. De route loopt direct langs de camping, dus dat is gemakkelijk. Wel nog even de stad uitworstelen, maar uiteindelijk fietsen we weer heerlijk in de rust en de stilte van het platteland.

Tot aan Bolzano fietsen we tussen immense boomgaarden van appelbomen en soms een wijngaard. De boomgaarden worden van boven beschermd door grote netten tegen harde regen en hagel. Daar hebben wij gelukkig geen last van, het is prachtig weer.

In Lana kunnen we wat boodschappen doen en wordt er snel een broodje verorberd. We besluiten om wat verder te fietsen naar een mooi plekje om daar te kunnen ontbijten. De weg glooit en soms hebben we een stevig klimmetje te slechten. Dan, midden tussen de boomgaarden, een restaurantje met een prachtig terras. Het gaat net open. Is dat even boffen…
We stoppen en drinken koffie en de eigenaar is slim genoeg om ons apfelstrudel aan te bieden. Dat slaan we niet af. Terwijl we van de koffie en apfelstrudel genieten genieten we ook van de tuin. Die staat vol rozen, die liefdevol worden verzorgd, er zijn terrasjes in de kleur van de rozen die erom heen groeien, een mooie vijver met visjes, kortom genieten …. wat een mooie plek. De eigenaar begint uit zichzelf over de Rome-reis. Elke dag krijgt hij wel een paar Nederlanders die op weg zijn naar Rome. We zitten echt op de hoofdroute.

Verkwikt en vol energie rijden we verder en genieten van het bijzonder landschap. Een kleine weg, helemaal tussen de appelbomen. Nu is het al warm, wat zal dit hier zinderend heet zijn in de zomer.

Na zo’n 40km komt de afslag naar Bolzano. We moeten een stevig eind fietsen voordat we, na wat zoeken, in het centrum zijn. Fietsen in een stad vinden we niet echt fijn. Het lawaai, de haastige mensen, het drukke verkeer en de stank staan ons tegen. Maar om ergens te willen komen moet je het soms voor lief nemen. In Bolzano bezoeken we de Dom, een mooie, statige kerk. Daar kunnen we weer een kaarsje opsteken en zowaar een stempel scoren. We kijken nog wat rond in het centrum en besluiten weer verder te fietsen. Omdat we nu langs de rivier gaan fietsen hoeven we niet meer langs die vervelende toegangsweg. Al snel is de rivier en het bijbehorende fietspad gevonden. In een parkje vinden we een mooi bankje en gaan we lunchen met het in Lana gekochte brood en beleg. Even een rustpauze dus. Daarna doen we nog snel inkopen voor het avondeten.

Dan gaat het verder, Bolzano uit en alsmaar langs de rivier tot aan Aure, waar de camping wacht.
De wind is gedraaid, vanochtend woei hij uit het noord-westen en hadden we hem lekker in de rug. Nu waait hij uit het zuiden en hebben we hem pal tegen, daarnaast is hij ook in kracht toegenomen. Ondanks dat het een kortere etappe is, kunnen we dus wel aan bak. Natuurlijk worden de dames uit wind gehouden.

In Aure moeten we wat klimmen om bij de camping te komen. De camping hoort bij een hotel en we krijgen een mooie plek aan de rand. Het uitzicht over de wijngaard voor de deur en de bergwand in de verte is prachtig!

Tent opzetten, inruimen, douchen, luieren, eten koken, eten, en dan…
even factetimen met Fenna, die honderduit vertelt over haar hardloopwedstrijd en haar bezoek aan K3. We laten de omgeving zien en ons tentje en hoe we slapen. Tenslotte nemen we weer afscheid.

Dan koffie drinken, bloggen, lezen en naar bed.

Het was een aangename dag, bijzonder om tussen de appelbomen door te fietsen. Immense boomgaarden die ons omringden.

We zijn erg dankbaar dat we dit weer hebben kunnen doen.

https://fietsen.fbosman.nl/wp-content/uploads/2017/05/spoor_2017-05-22150657-1.gif

Download file: spoor_2017-05-22150657.gif

Gisteravond zijn we maar uit eten gegaan. We hadden niets meer te eten en hadden geen andere keuze. Samen met andere Rome-gangers hebben we lekker pasta gegeten en gezellig gekletst en zowaar ook nog serieuze gespreken gevoerd. Op de weg terug was de wind nog niet gaan liggen en woei veel koude door de lucht. Ons tentje en slaapzakken hielden ons lekker warm en we konden goed uitrusten, alhoewel we niet zo moe waren als na de eerste pas.

Vanochtend worden we verrast door de zon! De wind is wat gaan liggen, maar het is nog wel erg fris. Frans heeft in de gemeenschapsruimte een automaat gezien en daar zitten zoete broodjes in en koffie! Een simpel ontbijt is daarmee snel klaar. Afbreken, inpakken en beladen en we gaan weer op weg. Deze keer met zijn vijven. Theo hebben we al een paar keer ontmoet en haakt vandaag ook even aan.

We fietsen op smalle wegen of fietspaden en komen zo vroeg in de ochtend op zondag nog geen kip tegen. Langzaam krijgt de zon meer kracht en krijgen we het warm. De uitzichten zijn fantastisch en afgezien van een enkele glooiling gaan we gestadig omlaag. Dit zal de rest van de dag zo blijven zodat we lekker de vermoeienis van gisteren uit de benen kunnen fietsen.

We fietsen door een stukje Italie wat vroeger rijk was door een handelsroute die er doorheen liep en toen mooie kerken, kastelen en stadsmuren kon bouwen. Naderhand, toen de handelsroute verlegd werd verviel het tot armoede en was er geen geld om de oude gebouwen op te ruimen, met als gevolg dat het nu een feest is om door de oude wereld te fietsen. Het meeste is prachtig gerestaureerd. Een beetje een parallelle geschiedenis van ons eigen Wijk bij Duurstede, er was geen geld om oude gebouwen te vervangen en nu zijn ze prachtig gerestaureerd.

Na een uurtje komen we langs een terras en is het koffietijd. Koffie met gebak hebben we wel verdiend vinden we. Theo komt erachter dat hij zijn kettingslot vergeten is, dat ligt nog op de camping. Na enig gedub besluit hij terug te fietsen om het te zoeken en op te halen. Het is tenslotte geen goedkoop ding. WIj doen de jasjes uit, hempjes aan en ritsen de broekspijpen af. Het is zonnig en warm!

Wij fietsen verder en gaan langs de Adige fietsen, een onstuimig riviertje. In het begin gaat het vrij steil naar beneden over een gravelpad. Handen aan de remmen dus. De omgeving is fantastisch met die rivier en de bossen waar we in fietsen maken het af.

Na even komen we van het gravelpad af en wordt het asfalt, prachtig glad nieuw asfalt, wat we tot het eindpunt zullen houden. De omgeving verandert in een fruitbomenlandschap en af en toe moeten we een bruggetje over omdat het pad langs de andere kant verder gaat. We blijven gestaag dalen en halen een hoog gemiddelde.
Deze weg is echt een cadeautje. Terwijl we over het pad zoeven kijken we onze ogen uit in de omgeving. Dat dit bestaat!

We lunchten even met een pizza in een pizzeria. Die gaat er wel in. Daarna hoeven we niet zover meer. Het is vandaag maar een korte route (iets meer dan 60knm) en we gaan hartstikke snel.
Dan krijgen we nog een heftige en prachtige afdaling en na een kort stukkie rijden we Meran binnen. De camping ligt aan de route, dus die is gemakkelijk gevonden.

We zijn vroeg in de middag op de bestemming en hebben nog gelegenheid om te lummelen. Tegen de avond lopen we naar het centrum van Meran. Daar bezoeken we de Dom en steken weer een kaarsje aan.
Het centrum van Meran is leuk en gezellig en we eten daar een hapje.

Dan terug naar de camping, koffie drinken, bloggen en slapen.

Het was een prachtige dag met prachtig weer en een prachtige tocht. We zijn erg dankbaar dat we dit kunnen doen.

 

< P>

 

https://fietsen.fbosman.nl/wp-content/uploads/2017/05/spoor_2017-05-21140156.gif

Download file: spoor_2017-05-21140156.gif

 

even meereizen: https://www.mapchannels.com/tm3/map.htm?id=30563-aaaa

Vannacht heeft het geregend en de temperatuur is een flink stuk naar beneden gegaan. Als we opstaan is het nog geen 9 graden en dit wordt deze dag nauwelijks meer dan 12.

Het is best wel een beetje een spannende dag. Vandaag gaan we de Reschenpas “doen”. Een aanloop met wat klimwerk en dan 6km klimmen met minimaal 7%. Aan de bak dus.

De boel is snel aan de kant en we zitten weer op de fiets. Het eerste gedeelte is een voortzetting van gisteren. Naast snelweg, trein en Inn is er ook nog een plekje voor ons. We doen het rustig aan, er komt nog voldoende werk aan.

Al snel merken we dat de bergen naar elkaar toekomen, de kloof wordt een echte kloof.

Het blijft fascinerend om zo tussen die machtige rotsen te kunnen fietsen.

Voordat we aan het echte werk beginnen hebben we een eerste pas te slechten, 3km met 5-6%. Mooi om even warm te draaien. De wind neemt toe en zit lekker in onze rug. Wel is het koud, erg koud. Bij de afdaling halen we weer hoge snelheden en gaan we soms door een lawinegalerei, steenkoud is het dan.

Dan een stukje Zwitserland, de brug over en dan weer Oostenrijk en begint de grote klim. Er zijn 11 bochten, maar de kleintjes tellen niet mee. Het gaat eigenlijk best wel goed. In het begin hebben we moeite om in het ritme te komen, maar dan is na de eerste stop wel voorbij. We hebben 3 stops nodig om de 6km te kunnen klimmen en dan zijn we boven op NorbertsHohe op 1405 mtr. Dit is nog niet de pas, die is een paar km verder, maar we zitten nu op een soort hoogvlakte die naar de pas leidt.

Er volgt een snelle afdaling naar Nauders, waar we koffie drinken en op temperatuur komen. Dan weg voor het laatste gedeelte naar de pas. In totaal nu nog 1km klimmen van ca 7%. Ondertussen passeren we de Italiaanse grens. Het gaat goed en al snel zijn we op de pas. Tenminste, dat denken we. Onze hoogtemeter op de gps geeft de 1515mtr aan, maar er is geen bordje te bekennen. De pas voor de auto’s is wat lager, maar heeft wel een bordje.

Er wordt volop gesproeid en we doen onze regenkleding maar aan om een beetje droog te blijven. Hier sproeien ze het fietspad net zo hard mee.

We fietsen naar het begin van de Reschensee en eten onze boterhammen bij een begraafplaats met kapelletje. Daar kunnen we eindelijk weer een kaarsje aansteken.

Dirk en Els besluiten nu een lichtere route langs het meer te nemen en wij blijven de hoofdroute volgen. Deze is, met name in het begin, weer redelijk zwaar, maar dat wordt minder als we een snelle afdaling krijgen. Er worden volop foto’s gemaakt. Wat een prachtig uitzicht.

De wind wakkert steeds meer aan en wordt steeds kouder.

Aan het eind van het meer ontmoeten we elkaar weer en dan gaat de afdaling beginnen langs een prachtig nieuw weggetje. De km’s flitsen voorbij. In een keer zijn we in een heel oude dorpje met heel smalle weggetjes, waar wij met de fiets amper doorheen kunnen. Hier heeft de tijd echt stilgestaan.

Verder gaat het weer, alsmaar naar beneden door het boerenland. Ook hier wordt gesproeid en worden we getracteerd op een douche onderweg.

Door onze snelheid droogt het al weer snel. Wel is het koud, heel koud.

Al snel zijn we bij de camping. Op het eerste gezicht een prima camping, maar het aantal voorzieningen is minimaal in tegenstelling tot wat in ons routeboek staat. Nu hebben we een probleem. We kunnen geen boodschappen meer doen, alles is al dicht en morgen is het zondag, dan is ook alles dicht. Dat wordt een pizza vanavond en morgen zien we wel. Je wordt toch wel wat gemakkelijk op dit soort reizen.

Het was weer fantastisch en wij zijn diep dankbaar dat we dit kunnen en mogen doen.

https://fietsen.fbosman.nl/wp-content/uploads/2017/05/spoor_2017-05-20172132.gif

Download file: spoor_2017-05-20172132.gif

Vandaag hebben we een “tussendag”. Tussen de pas van gisteren en die van morgen moeten we wat km’s maken. We fietsen de hele dag langs de Inn en hebben het routeboek niet goed geinterpreteerd…

Een van onze (kleine) gebedjes is vanochtend verhoord: Alles is droog, het gras, de tent, alles. Heerlijk om eens een keer niet alles nat in te pakken. De dagelijkse routine is al volop aanwezig en al snel zitten we op de fiets. Naast Dirk en Els is gisteravond ook Theo uit Eindhoven aangehaakt. We hebben hem al een paar keer gezien onderweg, maar nu staat hij ook op dezelfde camping.
Eerst nog even langs het klooster, hier in het dorp. Een groot klooster waar we, dat zagen we te laat, ook de afgelopen nacht hadden kunnen doorbrengen.
Dan verder naar beneden, weer naar de route. We zitten snel op de route. Na even krijgen we de eerste klim, 1,5 km 4-5%. Dat is normaal een fluitje van een cent, maar we hebben de dag van gisteren nog in de benen. De vermoeidheid is verdwenen, maar de benen zijn nog niet optimaal hersteld. Het is dus even werken. Na deze klim krijgen we allerlei kleine dorpjes in een glooiend landschap.

De Inn houdt ons gezelschap vandaag, samen met de A12, de snelweg die door dit dal gaat, en de spoorlijn Soms verdwijnt de A12 in een tunneltje en het is dan heerlijk rustig.

Bij een sportveld is een klein restaurant, wat op verzoek van Theo de deuren wat eerder opent. We kunnen koffie drinken. Even later schuift Jan ook aan, Jan hebben we ook al eerder ontmoet, maar hij kampeert niet altijd. Verkwikt door het lekkere bakje gaan we weer op weg. Theo en Jan blijven achter, nog wat kletsen.

We moeten direct door een tunneltje onder de spoorweg door en even verder krijgen we een helling van 17%, Onfietsbaar, dus we lopen een klein stukje. Dirk is snel boven en helpt de dames met het duwen van de fiets.

Verder door mooie dorpjes, omhoog en omlaag.
We lunchen langs de route op een bankje en genieten van het uitzicht.

Dan wordt de ruimte voor rivier, spoorlijn, A12 en onze weg erg smal en fietsen we soms net boven het water. Ook hebben we een heerlijk lang stuk waar we op zijn “Nederlands” kunnen fietsen: vlak en goed asfalt.

We worstelen ons door Landeck heen, daar is het net markt en direct daarna krijgen we een traject op en af. “Soms steil” staat in het routeboek. Dat klopt!

Daarna is het eigenlijk gedaan met het klimmen en rijden we vrij direct naar de camping in Ried. Tent opzetten, douchen, boodschappen doen en dan… Toen we naar Ried reden wakkerde de wind al aan en we hebben de tent al voorzien van extra scheerlijnen en met de kont in de wind gezet. Als we uit de supermarkt komen zijn er erg sterke windvlagen en begint het te regenen.We spoeden ons terug naar de camping. De buren hebben de fietsen, de stoeltjes gered en de was, dank!!! Op de camping gaat de wind erg tekeer en onze tent heeft het stevig te verduren, maar alles gaat goed. We wachten de bui af in de tent.

Dan koken, afwassen, koffiedrinken en vroeg naar bed. Morgen wacht ons een zware dag.

Het was weer mooi, met name op de smalle stukken zijn de bergen en rotsen heel dicht bij. De uitzichten zijn op andere plekken weer formidabel.

We zijn weer dankbaar voor deze mooie dag. Dat we dit toch kunnen en mogen doen…

 

https://fietsen.fbosman.nl/wp-content/uploads/2017/05/spoor_2017-05-19150033.gif

Download file: spoor_2017-05-19150033.gif