Categorie: meerdaagse fietstochten Pagina 14 van 39

Toen we in 2012 naar Santiago de Compostella fietsten was de eerste dag in de Ardennen de eerste pfoe-dag. Klimmen kun je in Nederland niet trainen en dus valt zo’n eerste dag tegen.
Vandaag was ook zo’n dag.

We beginnen met de zon net boven de bergrand op een kletsnat veld waar we staan. De tent is gisteravond geimpregneerd en liet geen water door. We worden alleen nat van onze eigen condens, maar dat zijn we wel gewend. Met meteen natte voeten door het natte, lange gras is ook niet fijn, maar dat kan de pret niet drukken. Aankleden, eten, koffie maken, spullen opruimen, de fietsen bepakken, betalen en op weg.

We zwaaien nog naar het Nederlandse stel Dick en Els met wie we gisteravond een gezellige avond hebben gehad. Zij zijn ook onderweg naar Rome, maar fietsen dan nog een stukje door naar Sicilie.
We draaien de weg op en komen meteen in contact met nog een uit Eindhoven afkomstige Rome-fietser die alleen op weg is. We praten onderweg wat. Omdat iedereen dezelfde route fietst komen we elkaar weer tegen. De eerste klim is een felle van 10-12%, dat ging eigenlijk best wel goed omdat hij niet zo lang was, maar een van de medefietsers trekt het niet langer en dan moet Frans ook van zijn fiets af. We fietsen op een smal gravelpad en kunnen dus niet uitwijken. En om dan weer in je ritme te komen halverwege een steil pad….Na eventjes verlaten we het dal van de Kocher en krijgen we de eerste echte lange klim. 900m van 9% en daarna nog stukken van 4-5%. Eindelijk eens niet van de kleine felle klimmetjes maar een lange waarbij je in een cadans kunt komen. Het gaat ons beiden goed af. Het kost wel inspanning en veel zweet, maar we komen goed boven en herstellen ook weer snel.

Even verder een vervelendere klim, zeker zo lang en op bepaalde punten iets steiler. Het is lastiger, maar ook dat varkentje wordt gewassen. Wel is onze kleding doorweekt…

We zijn het dal van de Kocher uitgeklommen en fietsen door een landelijk gebied. Sterk glooiend, met soms vervelende stukjes, maar steeds weer een prachtig uitzicht. Inmiddels zijn we de medefietsers uit het oog verloren, de stilzwijgende afspraak is dat iedereen zijn eigen ding doet en zijn eigen tempo rijdt.

In een dorp lunchen we op een grote bank voor de kerk en even later komen er verschillende in het zwart geklede veelal jonge mensen voorbij. Ze zijn op weg naar een uitvaart, niet vanuit de kerk waar wij voor zitten.
Verder gaat het weer. Bij een benzinepompstation informeren we of we koffie kunnen drinken, maar dat kan daar niet. De beheerder vraagt zich af of er nog wel iemand in Holland woont, alle Hollanders zijn onderweg op de fiets naar Rome.

In de middag dalen we af naar het Jagst-tal en gaan het kleine riviertje de Jagst volgen. Na een paar km staat er een bordje wegomlegging, maar meestal negeren we die, een fiets kan er meestal wel door. Een mevrouw op de fiets haalt ons in en waarschuwt dat we er echt niet door kunnen. Dan maar de omleiding. Die begint weer met een paar honderd meter stevig klimmen. Bovenaangekomen krijgen we een flinke regenbui over ons heen. Gelukkig zagen we die aankomen en hebben we de regenjasjes en helmen opgezet. Eerst fietsen we langs open terrein en als we de bossen weer induiken horen we onheilspellend gedonder van het onweer, gelukkig hebben we dat niet in het open veld. We weten niet hoe de oorspronkelijke route is, maar de omleiding is prachtig. We fietsen door stil bos, naast een kronkelend beekje. Het is droog geworden en de zon schijnt, waardoor er geheimzinnige nevel ontstaat op de weg en in het bos. Prachtig. Het heeft wel iets weg van de Ardennen.
Als Frans weer eens op de gps kijkt en Annemieke op het routeboek blijkt dat we weer op de route zitten. Ongemerkt heeft de omleiding ons daar weer naartoe gebracht.

Nog een paar km en dan zijn we in Ellwangen, het eindpunt van deze etappe. Het is rond 14:00 als we de camping oprijden. In Duitsland is er middagrust van 13:00-15:00. We gaan toch de camping op en zoeken een plaatsje op een veld bij andere fietsers. Tent opzetten, even lummelen, registreren en dan nog boodschappen doen. Dan nog lekker lang in de zon zitten. Het lijkt zo wel een halve rustdag.

Het was een prachtige tocht vandaag door afwisselend landschap. Het klimmen was heftig, op en neer, omhoog en omlaag en dan verzuren de benen echt heftig, pfoe….maar we hebben het er goed vanaf gebracht.
Er was helaas geen enkel kerkje voor ons open, we gedenken en bidden in stilte.

Weer zijn we dankbaar voor zo’n prachtige dag.

https://fietsen.fbosman.nl/wp-content/uploads/2017/05/spoor_2017-05-13142222-1.gif

Download file: spoor_2017-05-13142222.gif

Het heeft vannacht stevig geregend en meestal zitten we dan lekker droog in ons tentje. Nu helaas niet, het lijkt erop dat de waterafstotende laag het heeft begeven. We worden niet erg nat, maar er komen toch druppels naar binnen. Balen.
Ons trouwe tentje dreigt ons toch in de steek te laten. Hij is al 6 jaar oud en heeft al onze tochten meegemaakt en dienstgedaan.
We zitten op een grote camping met een winkel met spullen en daar hebben ze impregneermiddel. Die kopen we en brengen we eind van de dag aan. Het regent nog af en toe en we ontbijten onder een afdakje.

Dan is het droog en gaan we de spullen inpakken en op weg.
De Kocher is een klein zij-riviertje van de Neckar, maar is zo mogelijk nog mooier. De omgeving is prachtig. We hebben vandaag een korte route, maar 64 km, omdat we morgen wat stevige klimmetjes gaan krijgen en we die niet aan het einde van de dag willen hebben.

Het weer klaart op en al snel fietsen we in ons shirt en korte broek. Heerlijk om dat weer te kunnen doen.

Een groot deel van de route gaat over het traject van een voormalig spoorlijntje en dat maakt het ons gemakkelijk. We drinken koffie bij een voormalig station, de perronbanken staan er nog. Leuk gedaan zo!
De stukken die niet over die spoorlijn gaan zijn dan wel meteen een stuk moeilijker, het is vaak een beetje klimmen en een beetje dalen met soms een fel klimmetje.
Helaas hebben we weer geen open kerk gevonden, het kaarsje steken we in gedachten aan.
Het was een prachtige route en we genieten nu op de camping met een mooi plaatsje aan de rivier met uitzicht op het dorp.
En de tent? Die hebben we laten drogen in de zon en de wind en daarna geimpregneerd. En nu maar hopen dat het werkt…

We zij dankbaar dat we dit mogen meemaken.

 

https://fietsen.fbosman.nl/wp-content/uploads/2017/05/spoor_2017-05-12190502.gif

Download file: spoor_2017-05-12190502.gif

Het is nog fris vanochtend als we wakker worden, maar gelukkig lang niet zo koud als gisteren. Al snel zitten we op de fiets en merken dat een rustdag niet zo goed is voor onze spieren. We hebben dat op onze eerdere tochten ook meegemaakt. We komen dan ook moeizaam op gang en verzuren snel. Maar de omgeving maakt alles goed. We rijden vandaag de hele dag door het dal van de Neckar en, zoals ons gidsje zegt:
Na iedere bocht verandert het toneel: schilderachtige stadjes spiegelen zich in het stille water, terwijl hoger op de helling romantische burchten staan.

Nou, niks teveel gezegd hoor. Het is genieten. Af en toe een venijnig hellinkje (9-10%) om even het klimvermogen te testen en af en heerlijk vlak doorfietsen.

In Ersheim raken we betoverd door een prachtig oud kerkje met aan de buitenkant bij het kerkhof een voorstelling van Jezus in de Hof van Olijven. Prachtig. Natuurlijk steken we hier een kaarsje op en staan we stil bij diegenen die hulp en kracht nodig hebben.

Uiteindelijk komen we aan op de camping voor de overnachting, hier hebben nog twee andere stellen Rome-gangers hun bivak opgeslagen, we koken en maken deze blog, terwijl de regen op de tent tikt. gelukkig blijft het lekker aangenaam van temperatuur. Morgen wordt het weer beter weer.

He, niks anders gebeurd vandaag? zul je vragen…
Nee, het was een prachtige tocht door een prachtig dal.
Oh ja, een ding: de laatste foto van vandaag geeft Beerlauch weer, een kruid dat heerlijk naar uien ruikt. Wie kent de Nederlandse naam?

We zijn erg blij en dankbaar dat we dit kunnen doen.

Download file: spoor_2017-05-11164427-4.gif

 

 

https://fietsen.fbosman.nl/wp-content/uploads/2017/05/spoor_2017-05-11164427-4.gif

Het was koud vannacht, heel koud, maar wij hebben daar niets van gemerkt. Wederom sliepen we de slaap der onschuldigen. Als we wakker worden blazen we nog wolkjes waterdamp, ondanks de bescherming van ons blokhutje. Buiten schijnt de zon, maar nog niet op ons onderkomen door de hogere bergwand.

We staan op en kleden ons aan. De camping heeft de beschikking over een waterkoker, en die gebruiken we graag, dat scheelt ons weer benzine. Benzine? Yep, we koken met een benzinebrander, wasbenzine wel te verstaan.

Tegenover ons hutje schijnt de zon al op het grind en dat wordt nu even onze bivakplaats. We zetten de stoeltjes daar nee en smikkelen onze muesli naar binnen en maken een waslijn tussen twee bomen om de was verder te drogen.
De fietsen krijgen een (kleine) onderhoudbeurt en verder drinken we op ons gemak koffie en lummelen we wat.

Tegen de middag is de was droog en halen we hem af. We ruimen alles op en gaan naar Heidelberg. Dat is 7 km terug langs de drukke weg die we ook gisteren naar de camping hebben gefiets. Het is zo achter de rug en in Heidelberg gaan we via de oude brug naar de Altstadt, het oude centrum. Op de brug hebben we even contact met een lokale inwoner die moppert over de kasseien op de brug, zo gaan al zijn flessen stuk die hij bij zich heeft voor het statiegeld. Ze blijven gelukkig heel…

Bij binnenkomst in Heidelberg, net naast de poort, zien we een bronzen standbeeld van een aap met twee muisjes en een oorkonde. We begrijpen niet helemaal wat hier wordt bedoeld.

Op de markt gaan we direct naar de Heilige Geestkerk van de Evangelische gemeente. Hier kunnen we een kaarsje aansteken en daarbij staat een prachtig beeldje. De kerk zelf kan ons niet bekoren en brengt ons zelfs in verwarring. Verschillende stijlen door elkaar heen maken het een rommelig geheel. Misschien komt dat wel omdat vroeger de katholieken en de protestanten de kerk deelden, letterlijk met een muur in het midden.

We lopen verder en zien de katholieke Heilige Geestkerk van de Jezuiten. Wat een contrast met de vorige kerk. Een prachtige kerk, om stil van te zijn. Er zit ook een stiltetuin bij, maar daar is weinig stilte vanwege alle stadsgeluiden.

Op de markt drinken we in de zon koffie en verorberen we een salade als lunch, de groenten voor vandaag hebben we in ieder geval weer binnen. Na even lopen we verder en beginnen we aan het voetpad naar de ruine die hoog boven Heidelberg uittorent. We nemen de fietsen aan de hand mee, maar na een tijdje kan dat niet meer, het pad wordt een trap. Boven aangekomen zijn we onder de indruk van de dikke muren en de contouren van het vroegere kasteel. Het uitzicht is onbeschrijfelijk.

We lopen weer naar beneden en we drinken iets in de zon op de Kornmarkt. Daarna slenteren we nog een tijdje door de Hauptstrasse en vleien ons op een terrasje neer. Nog steeds heerlijk in de zon. We drinken wat en zullen er dan ook eten.
Na het eten nog een ijsje “bietsen” bij de Italiaan en dan weer terug naar de camping. Onderweg doen we nog wat boodschappen. Op de camping drinken we nog koffie en pakken de spullen weer in. Morgen gaan we weer verder.

Het was een mooie, zonnige dag. Hier willen we er wel meer van hebben. Heidelberg is een mooie, gemoedelijke stad. We hebben een lekker rustdagje gehad.

Dankbaar voor de zon, voor de rust en bovenalles dat we dit kunnen en mogen doen.

Vandaag geen track met statistieken. We hebben 14km gefietst, op en neer naar Heidelberg.

 

 

 

 

 

 

 

Het is koud vanochtend, heel koud. Tot onze vreuge schijnt het zonnetje al tussen de wolken door, maar de wind is ijskoud. We zijn eigenlijk te laat wakker, maar onze slaapzak is zo lekker warm.

We kleden ons snel aan, ontbijten en maken alles klaar. Dan nog even naar de beheerster om de sleutel in te leveren en we kunnen op weg. Nog steeds is het heel koud.

Met een stevige wind in rug en een ontluikend zonnetje hoor je ons niet klagen. We fietsen door een prachtig landelijk gebied met in het oosten eerst de contouren van de bergen en later op de dag komen de bergen steeds dichterbij. We rijden naar het zuiden en komen vandaag net voorbij Heidelberg.

Normaal hebben we na 20-25 km de eerste koffiestop, maar nu treffen we een heel aardige duitse meneer (we kennen zijn naam niet eens en hij niet die van ons) die ons komt helpen bij een omleiding. Hij fietst er zelfs even voor terug. We komen er zelf wel uit, maar enige hulp is welkom. Hij kijkt naar onze route op de gps en zegt dat hij wel een tijdje meefietst, hij moet toch die kant uit. Dat vinden we leuk! We fietsen aan en hebben er een stevig tempo in. Onder het fietsen praat hij honderduit over de dingen die we de komende uren moeten gaan zien. Hij zou graag ook eens zo’n tocht willen maken. Na een paar km nemen we afscheid met een hi-five op de fiets en gaan we uit elkaar. Dit betekent wel dat we wat later onze koffiepauze hebben en in Lorsch stappen we af. Het is inmiddels bijna lunchtijd en we nemen, naast de koffie, een kop soep met brood.

In Lorsch hebben we uitzicht op de restanten van een oud klooster, alleen het poortgebouw en de bibliotheek staan nog overeind, beide stammen uit de tijd van Karel de Grote. Natuurlijk worden hier foto’s gemaakt en we bewonderen weer een keer het prachtige uitzicht op de naderende bergen.

Na de lunch zijn we nog even, onwetend, in overtreding door een eenrichtingsweg in te fietsen, maar een automobilist maakte ons daar vriendelijk op attent. We verontschuldigen ons en lopen een stukje verder.

Daarna gaat het weer verder door de prachtige velden. We pauzeren even bij een water en eten een boterham. Daar worden we al snel aangesproken door een stel wat belangstellend informeert naar het doel van onze reis met al die bepakking. Ongeloof en respect valt ons ten deel. “en dat zonder e-bikes…”. We groeien weer een beetje.

Het gaat weer verder en Ladenburg bewonderen we even de middeleeuwse muren en torens. Vanaf Ladenburg maken we ook een bocht en gaan we de Neckar volgen. Even langs de sluis en dan, na een paar km, rijden we langs de campus van de universiteit van Heidelberg. Het is wel jammer te moeten constateren dat mensen in de grote stad niet groeten. Op het platteland groeten we iedereen en iedereen groet terug, hier leeft men in de eigen wereld. Als je met velen bij elkaar bent ken je elkaar niet meer blijkbaar.

We rijden langs een erg drukke weg op een gecombineerd voet/fietspad wat eigenlijk veel te klein is. We doen het er maar mee, maar prettig is anders. Heidelberg wordt gepasseerd, we komen hier morgen nog even rondkijken, en we gaan een stukje verder op zoek naar de camping. Eerst nog even op weg naar de verkeerde camping, Frans had niet goed gekeken, zodat we vergeefs de brug over de Neckar en een stuk voorrangsweg hebben gereden, maar uiteindelijk is alles goed gekomen.

Op deze camping hebben we een primitieve blokhut genomen. We blijven hier twee nachten en willen iets meer confort. We hebben morgen een rustdag, zelf kunnen we nog wel even verder, maar de fietsen en kleding hebben wat onderhoud nodig. De was is al gedaan en de blokhut hangt vol met drogend wasgoed. Terwijl we deze blog schrijven merken we op dat het huren van dit hutje een goede keuze is. Het is alweer koud, heel koud.

We hebben geen kaarsje op kunnen steken vandaag. In de buurt van Heidelberg kom je blijkbaar niet zomaar langs een katholieke kerk. Desondanks zijn we even stil en zijn we met onze gedachten en gebeden bij anderen.

Dankbaar en bevoorrecht sluiten we deze dag af.

 

 

 

 

 

Download file: spoor_2017-05-09170422.gif

 .