Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman, voorbereidingen, verslagen en routes.

Categorie: Berlijn 2018 Pagina 2 van 6

4 augustus, een bekende weg

Het is hier blijkbaar de gewoonte om vroeg te beginnen te werken op zaterdagochtend: om half zeven (!) werden we gewekt door een bosbouwer die het nodig vond om al te snoeien en de takken te versnipperen in een hakselaar. Enfin, we staan dus vroeg op en zijn dus ook weer vroeg op weg.

Gisteravond hebben we de route naar de R1 al uitgezet en die gaan we eerste volgen, we moeten een pasje over van het Teutoburgerwald en de weg ernaar toe is een provinciale weg met fietspad. Prima te fietsen, maar wel saai. Dan de pas over, eigenlijk het enige klimwerkje van vandaag.

We zijn er overheen voordat we er erg in hebben. Vanaf Augustdorf dalen we kilometers lang in een gestaag tempo, heerlijk om eindelijk weer ontspannen te kunnen fietsen.

We zitten op bekend terrein, op de heenweg hebben we dit stuk ook gedaan. We fietsen veel in de bossen en deze keer vinden we de 1000-jarige eik wel en lunchen aan zijn wortels. De boom zelf is niet meer de mooiste.

Bij Verl besluiten we de route in te korten. Er zijn geen campings in de buurt en we boeken een kamer bij het hotel waar we de heenweg ook gelogeerd hebben. Als we de route volgen kost dat nog 40km en door de inkorting nog maar 12. We snijden de lus dus af, ook omdat een groot gedeelte van de weg van die lus saai was…

Lekker op tijd arriveren we in het hotel en daar is de kamer al geregeld. We stallen de fietsen in het fietsenhok en nemen de nodige bagage mee naar de kamer. Douchen en naar het terras, daar drinken we een lekker biertje en daar blijkt ook dat het restaurant vol zit, dat wordt eten in de stad.

In de tussentijd trekken we ons plan voor de komende dagen. We gaan vanaf Warendorf weer de 100-schlosserroute volgen en wel een stuk dat we een paar jaar geleden niet hebben “gedaan”. Vanaf Bad Bentheim gaan we verder in Nederland.

Het is lekker om na de zware dag van gisteren weer vrijuit te kunnen fietsen en op tijd te kunnen rusten.

 

Het is prachtig om te doen en we blijven dankbaar dat we dit mogen doen.

Total distance: 64.27 km
Max elevation: 212 m
Min elevation: 78 m
Total climbing: 481 m
Total descent: -485 m
Average speed: 14.96 km/h
Total time: 08:30:55
Download file: Spoor_2018-08-04.gif

3 augustus, een echte pfoe-dag

Vanochtend is onze tent van vorm veranderd. Een van de stokken is gebroken en nu hebben we een puntdak. Ook mooi, maar niet de bedoeling. We weten dat dit een mogelijk euvel is van deze tent en we hebben reparatiebuisjes bij ons. Maar we hoopten dat het niet nodig zou zijn.

Daarnaast is alles vochtig, dat zijn we niet meer gewend. Komt zeker omdat we vlak naast de Weser kamperen…

Volgens het routeboek is het volgende traject het zwaarste van de hele Hanzeroute.  Nu doen wij maar een stukje, maar dat willen we toch wel even meepikken (…).

We repareren de tentstok en hebben alles snel ingepakt. De camping heeft een waterkoker, dus thee en koffie zijn snel gezet.
Dan gaan we op pad. Eerst nog even Hamelen in om ansichtkaarten te kopen. Het blijft leuk om die te sturen en te ontvangen. De rat, die prominent op de brug over de Weser staat moet natuurlijk ook op de foto.

Dan de route op. Vrijwel meteen krijgen we de eerste stevige klim: 10% gedurende 300 meter, daarna iets minder, zegt het routeboek. We geloven het. Het is even wennen om direct zo aan de bak te moeten en onze schone kleding is in een mum  van tijd doorweekt.

We fietsen vandaag van Hameln naar Lemgo, dan moeten we het Extertal kruisen, dat betekent veel klimmen en dalen. Gelukkig merendeels in de bossen en vaak over asfaltwegen. Maar het is een klus. Het is heel frustrerend om met veel pijn en moeite te klimmen en dan af te moeten dalen over een puinweg of een steile helling. Je hebt er niets aan, behalve versleten remblokken.

Het is prachtig in het bos en in de velden. Af en toe hebben we schitterende vergezichten en soms passeren we een verscholen kasteel. Maar moe dat we worden van dat klimmen en dalen… Het merendeel van de hellingen is dan wel geen 10%, maar zit daar niet ver vandaan.

We pauzeren veel, om even wat te drinken en op krachten te komen. in Grupenhagen doen we wat kleine boodschappen en kunnen we eindelijk even koffie drinken op een terras. Daarna op gang komen valt niet mee. De yoghurt en jus d’orange die we gekocht hebben gaan snel op, dat levert tenminste nog wat suiker.

Even later hebben we een klim over een grindpad. Dat lukt niet, we moeten van de fiets af en lopen, geheel tegen onze principes in, maar wat moet dat moet.

Boven gekomen moeten we eigenlijk wat eten, maar allebei voelen we dat ons lichaam nu geen voedsel verdraagt, het is veel te veel bezig met herstellen. En dat lukt gelukkig.

We gaan verder en gaan klimmend en dalend door het bos. Er zit genoeg energie in onze benen om dat goed te kunnen doen en het is een prachtige omgeving.

Als we het bos uitkomen krijgen we een heel steile daling, bijna een afgrond, voor onze kiezen, Lemgo in. Jammer van al de inspanningen, maar alle energie gaat verloren in hete remblokken.

Het centrum van Lemgo is mooi, ondanks dat alles is opgebroken. We drinken een lekkere kop koffie op een terras en besluiten dat het mooi geweest is vandaag. Lemgo kent een leuke camping en daar gaan we naartoe.

Lekker op tijd staan we op de camping, douchen, doen boodschappen, eten en rusten uit. We bepalen de route voor morgenochtend om weer op de R1 terecht te komen. Vanaf hier gaan we weer richting Münster.
Vanavond krijgen we nog even bezoek van een molletje, we staan mogelijk op zijn plaats…

Het was erg vermoeiend, maar toch prachtig. We zijn dankbaar dat we dit kunnen en mogen doen.

Total distance: 53.4 km
Max elevation: 343 m
Min elevation: 32 m
Total climbing: 1023 m
Total descent: -950 m
Average speed: 12.69 km/h
Total time: 11:17:13
Download file: Spoor_2018-08-03.gif

 

2 augustus: nu weten we de weg naar Hamelen

Gisteravond heeft Annemieke nog een foto gemaakt terwijl ik zit te bloggen. We hadden een prachtige plekje op een mooie camping. Op dat plekje staat een “ton” waarin je kunt zitten. Dat was wel lekker. Weer eens op een bank zitten en aan tafel eten….

Vannacht heeft het geregend, we werden er zelfs wakker van en hebben de tent even gesloten. Toen het mee bleek te vallen hebben we toch weer wat ritsen losgemaakt, frisse lucht is toch wel fijn.
Die regen ging door tot vroeg in de ochtend zodat de tent drijfnat is.
We staan op en ruimen alles op, zetten de tent nog even in de zon, die inmiddels weer is gaan schijnen, maar hij is nog drijfnat als we hem opvouwen. Die droogt vanavond wel.

We rijden het pad van de camping af en moeten direct de brug over. Daar loopt een wandelaar met zijn hond en beiden schrikken. De hond wordt zeer aggressief en de man kan hem nog maar net in bedwang houden. Dat zijn we niet gewenst in Duitsland, hier staan alle honden onder controle van het baasje.
Het loopt gelukkig goed af.

Even verder wordt aan de weg gewerkt en we moeten via een landweggetje en door het weiland verder. Dat lukt gelukkig ook en eindelijk zitten we weer lekker op de weg te fietsen.
Eerst langs een prachtig kasteel, waar we met een klimmetje omheen moeten fietsen.
Daarna fietsen we lekker langs een spoorlijn en even later langs een riviertje. Genieten op deze manier.
Voordat we het eigenlijk in de gaten hebben zijn we in Hindesheim. We fietsen langs de rivier de stad in en moeten even over een brug en een weg om in het centrum te komen. Daar moeten mooie gebouwen rondom de markt staan. Helaas zijn er geen richtingaanwijzers meer en de gps geeft ook geen uitsluitsel. We hebben geen idee waar de oude markt is. Na een tijdje door het centrum te hebben rondgewandeld geven we het op. We gaan koffie drinken en de route weer opzoeken. Jammer. De koffie is trouwens erg lekker.
Op weg naar de route kopen we nog even brood en lunchen een stukje verderop in een bushokje. Het is al etenstijd.

Dan gaat de rit verder. Het wordt warmer, maar het is heerlijk fietsweer. Een briesje brengt de nodige verkoeling.
We naderen het Osterwald, daar moeten we doorheen klimmen. Eerst torent er nog het prachtige kasteel Marienburg boven ons uit en dan start het klimmen. In eerste instantie gaat het gestaag omhoog, maar we zitten nog buiten het bos, in de volle zon. Dan draaien we een grindpad op en wordt het allengs steiler. Als we het bos in fietsen gaat het klimmen gewoon door. De kleding is doorweekt van ons zweet.
Dan een stukje dalen en dan rijden we een asfaltweg op en mogen we de tweede top, die wat zwaarder is, te lijf. Als we boven aankomen wordt er even uitgerust en bijgetankt. Wat zijn we blij dat we voldoende water bij ons hebben.

De afdaling is riant, niet te steil en over een mooie weg. De km’s schieten onder onze banden door en met een mooie snelheid gaan we naar beneden.
Nu op weg naar Hamelen, de eindbestemming van vandaag.
Het landschap glooit en wij glooien mee, af en toe zware klimmetjes en puinwegen, maar we vorderen gestadig.
Als we de Weser bereiken is het nog maar een klein stukje naar de camping. Een dure camping, maar wel met luxe ***** sanitair.
We slaan ons kamp op, douchen en gaan naar Hameln. Even rondkijken en eten.
Een leuke, vriendelijke stad, vol met ratten.

Het was een prachtige dag, we zijn moe en dankbaar.

Total distance: 79.19 km
Max elevation: 220 m
Min elevation: 29 m
Total climbing: 791 m
Total descent: -767 m
Average speed: 14.91 km/h
Total time: 08:08:57
Download file: Spoor_2018-08-02.gif

1 augustus, van alles wat

We hebben heerlijk geslapen, zoals eigenlijk elke nacht. Het waaide stevig vannacht en het heeft een paar druppels geregend, maar niet voldoende om de tent te sluiten.

Het ochtendritueel is zo voorbij en we zitten weer op de fiets. Vanuit de camping een klein stukje over de weg en dan een grindpad in tussen de velden. Daar begint de klim al. Vandaag moeten we vanochtend de heuvels van Elm-Lappwals slechten. De klim is stevig en lang, maar goed te doen. We beginnen op een grindpad en kunnen even later kiezen tussen een asfaltweg en doorgaan op dit pad. We kiezen voor de asfaltweg, bij klimmen en dalen wil je een goed wegdek hebben. We gaan gestadig omhoog en fietsen in de bossen. De wind waait fris en dat is erg lekker.

Als we over de top zijn begint een lange, lange afdaling. Omdat we bezweet zijn hebben we het koud, de shirtjes moeten onderweg drogen. Het is prachtig. Als we het bos uitkomen hebben we een enorm wijds uitzicht.

Dan gaan we verder, het landschap golft en wij klimmen en dalen mee.

In Wolfenbütel gaan we naar het centrum om deze mooie stad vol vakwerkhuizen te bekijken. Jammer genoeg is het markt en van die mooie markt is niet veel te zien.

Dan verder naar Braunschweig. We merken dat het hoofd vol begint te raken van al de mooie dingen die we zien. De route gaat langs alle highlights, maar we hebben er niet veel belangstelling voor. Schande over ons.

Even boodschappen doen en dan voor de laatste 30km door het “platteland”. Dat land is zo plat niet, het blijft glooien en we naderen de uitlopers van de Harz. Aan het einde krijgen we als toetje nog een lekkere klim voordat we na de afdaling op deze mooie camping terecht komen.

We zetten de tent op, douche, koken, eten, bloggen, de route van morgen bekijken en dan slapen.

Het was weer een prachtige dag en we blijven dankbaar hiervoor.

Total distance: 88.69 km
Max elevation: 304 m
Min elevation: 73 m
Total climbing: 712 m
Total descent: -752 m
Average speed: 15.40 km/h
Total time: 11:28:51
Download file: Spoor_2018-08-01.gif

31 juli, van oost naar west

Eigenlijk houden we niet van dit soort campings, megagroot, een sleutel om het toiletgebouw in te kunnen en aan alle kanten open. Maar ja, we hebben het niet altijd voor het uitkiezen en zijn blij als we kunnen slapen.
Het was warm vannacht, heel warm. De tent heeft een aantal ingangen en die hebben we allemaal open gelaten, wel koelde het wat af in de loop van de nacht.
Het ochtendritueel is simpel en doeltreffend en vaak kunnen we zonder veel woorden ons kamp opbreken.
Al snel zitten we op de fiets, we moeten eerst een stuk terugfietsen langs de dijk van het Weser-Elbekanaal voordat we op die dijk weer op de route zitten. Die dijk is erg hoog, het kanaal torent hoog boven alles uit.
Als we eenmaal op de dijk fietsen, op een prima gravelpad, zitten we al snel in ons ritme. Dat is ook niet zo moeilijk hier, 12 km kaarsrechte dijk, met af een toe een kuiltje als onderbreking.
Volgens een aanvulling op ons routeboek moeten er ergens werkzaamheden zijn zodat we even een omweggetje moeten maken. Die werkzaamheden zijn blijkbaar klaar want we kunnen lekker doorfietsen.
Bij Haldensleben zeggen we het kanaal vaarwel en gaan we het boerenland weer in.

Het wordt heuvelachtig en dat merken we, korte en langere klimmetjes en afdalingen wisselen elkaar af. We merken dat we al even aan het fietsen zijn en hebben er geen problemen mee.
De dorpen hier liggen in de grensstreek van het voormalige Oost-Duitsland en dat is te zien, Veel verwaarloosde en leegstaande huizen en weinig sfeer in de dorpen. Een arme omgeving.

Bij een kasteel drinken we een lekkere kop koffie. Daar zit ook een echtpaar uit Nederland wat op de fiets is. Zij hebben tot na Hamburg de Hanzeroute gefietst, zijn toen overgestapt op de Elbe-route en nu weer de Hanzeroute terug. Ze overnachten in hotels en zijn moe. De Elbe-route ligt ook boven op de rivierdijk en ze hebben dagen tegen de wind in moeten fietsen. Dan laten ze hun bidon vullen bij het restaurant. Ze hebben allebei een bidon van een halve liter. Dat is niet slim, daar heb je echt te weinig aan

In Helmstedt kijken we even rond en worden we op de foto gezet door een meneer met wie we even hebben staan praten.

We fietsen weer door door het glooiende landschap, af en toe moeten we stevig aan de bak omdat de klimmetjes steiler worden. Het is warm, heel warm. Volgens het weerbericht is het meer dan 37 graden. Daar kunnen we meestal goed tegen, maar nu is het warm.
We zijn blij als we weer in de bossen fietsen en stoppen even bij het monument van een eenwording. Net even eerder halen we een stel fietsers uit Nederland. We proberen onderweg een paar woorden te wisselen, maar ze hebben niet veel te missen. Bij het monument komen ze voorbij, de vrouw roept dat ze dit wil zien, maar hij hoort of ziet niets.
Als we weer willen opstappen staan ze net om het hoekje te overleggen. Nu willen ze ineens wel praten. Ze zijn gestart in Dresden en dus nog niet zo lang onderweg. Als je dan deze etappe krijgt heb je het zwaar, ze zitten er allebei doorheen. Ook hier leert een blik op de fiets dat ze te weinig water bij zich hebben. Ze gaan toch even naar het monument en we zeggen dat ze zeer rustig aan moeten doen.

We fietsen verder, het is klimmen en dalen en we vorderen gestaag. Dan zijn we bij de camping. De beheerster spreekt nederlands, heeft een nederlanndse moeder, en, nog belangrijker, heeft koud bier.
We hebben een prima plaats op deze goede camping, staan snel en zien dan dat er geen mobiel bereik is. Vandaag komt deze blog een dag later.

Het was weer prachtig en we zijn dankbaar dat we dit mogen doen.

Total distance: 66.61 km
Max elevation: 185 m
Min elevation: 45 m
Total climbing: 614 m
Total descent: -482 m
Average speed: 14.17 km/h
Total time: 09:03:51
Download file: Spoor_2018-07-31.gif

Pagina 2 van 6

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: