Eigenlijk houden we niet van dit soort campings, megagroot, een sleutel om het toiletgebouw in te kunnen en aan alle kanten open. Maar ja, we hebben het niet altijd voor het uitkiezen en zijn blij als we kunnen slapen.
Het was warm vannacht, heel warm. De tent heeft een aantal ingangen en die hebben we allemaal open gelaten, wel koelde het wat af in de loop van de nacht.
Het ochtendritueel is simpel en doeltreffend en vaak kunnen we zonder veel woorden ons kamp opbreken.
Al snel zitten we op de fiets, we moeten eerst een stuk terugfietsen langs de dijk van het Weser-Elbekanaal voordat we op die dijk weer op de route zitten. Die dijk is erg hoog, het kanaal torent hoog boven alles uit.
Als we eenmaal op de dijk fietsen, op een prima gravelpad, zitten we al snel in ons ritme. Dat is ook niet zo moeilijk hier, 12 km kaarsrechte dijk, met af een toe een kuiltje als onderbreking.
Volgens een aanvulling op ons routeboek moeten er ergens werkzaamheden zijn zodat we even een omweggetje moeten maken. Die werkzaamheden zijn blijkbaar klaar want we kunnen lekker doorfietsen.
Bij Haldensleben zeggen we het kanaal vaarwel en gaan we het boerenland weer in.

Het wordt heuvelachtig en dat merken we, korte en langere klimmetjes en afdalingen wisselen elkaar af. We merken dat we al even aan het fietsen zijn en hebben er geen problemen mee.
De dorpen hier liggen in de grensstreek van het voormalige Oost-Duitsland en dat is te zien, Veel verwaarloosde en leegstaande huizen en weinig sfeer in de dorpen. Een arme omgeving.

Bij een kasteel drinken we een lekkere kop koffie. Daar zit ook een echtpaar uit Nederland wat op de fiets is. Zij hebben tot na Hamburg de Hanzeroute gefietst, zijn toen overgestapt op de Elbe-route en nu weer de Hanzeroute terug. Ze overnachten in hotels en zijn moe. De Elbe-route ligt ook boven op de rivierdijk en ze hebben dagen tegen de wind in moeten fietsen. Dan laten ze hun bidon vullen bij het restaurant. Ze hebben allebei een bidon van een halve liter. Dat is niet slim, daar heb je echt te weinig aan

In Helmstedt kijken we even rond en worden we op de foto gezet door een meneer met wie we even hebben staan praten.

We fietsen weer door door het glooiende landschap, af en toe moeten we stevig aan de bak omdat de klimmetjes steiler worden. Het is warm, heel warm. Volgens het weerbericht is het meer dan 37 graden. Daar kunnen we meestal goed tegen, maar nu is het warm.
We zijn blij als we weer in de bossen fietsen en stoppen even bij het monument van een eenwording. Net even eerder halen we een stel fietsers uit Nederland. We proberen onderweg een paar woorden te wisselen, maar ze hebben niet veel te missen. Bij het monument komen ze voorbij, de vrouw roept dat ze dit wil zien, maar hij hoort of ziet niets.
Als we weer willen opstappen staan ze net om het hoekje te overleggen. Nu willen ze ineens wel praten. Ze zijn gestart in Dresden en dus nog niet zo lang onderweg. Als je dan deze etappe krijgt heb je het zwaar, ze zitten er allebei doorheen. Ook hier leert een blik op de fiets dat ze te weinig water bij zich hebben. Ze gaan toch even naar het monument en we zeggen dat ze zeer rustig aan moeten doen.

We fietsen verder, het is klimmen en dalen en we vorderen gestaag. Dan zijn we bij de camping. De beheerster spreekt nederlands, heeft een nederlanndse moeder, en, nog belangrijker, heeft koud bier.
We hebben een prima plaats op deze goede camping, staan snel en zien dan dat er geen mobiel bereik is. Vandaag komt deze blog een dag later.

Het was weer prachtig en we zijn dankbaar dat we dit mogen doen.

Total distance: 66.61 km
Max elevation: 185 m
Min elevation: 45 m
Total climbing: 614 m
Total descent: -482 m
Average speed: 14.17 km/h
Total time: 09:03:51
Download