Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman

Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman, voorbereidingen, verslagen en routes.

waalse bergen en limburgse dalen

We hebben goed geslapen, alhoewel er al vroeg auto’s rondreden op deze topcamping. Het ochtendritueel is snel achter de rug, we willen hier gewoon weg. Frans heeft nog even gemeld aan de verzamelaar van archies campings dat deze van de lijst moet. Archies campings is een app met alle bruikbare campings in Europa. Wij gebruiken die om een camping te zoeken.

Al snel zitten we op de fiets en krijgen meteen een klim voor onze kiezen. De camping ligt in een dal en daar moeten we eerst uit. Zo met nog koude spieren is dat direct even afzien, maar we zijn boven. 
Dan begint het spel van klimmen en dalen. We zitten in de Belgische Ardennen, geloven we, en die gaan aardig op en neer. Door elke dal stroomt wel een beekje en daar is dan een dorpje ontwikkeld en natuurlijk moet onze route al die dorpjes af. Het is zwaar, maar te doen, maar ook prachtig. Ondanks de inspanningen die we moeten leveren is het genieten van de omgeving.

Bij een Aldi doen we wat boodschappen voor onderweg en daar zien we ook nieuwe, lichte, campingstoeltjes. Die van ons zijn het aan het begeven en na ampel overleg besluiten we ze te vervangen, ze waren nog afgeprijsd ook!
Naast onze fietsen controleren we de stoeltjes en proberen we ze uit. Een bak vruchtenyoghurt wordt snel verorberd en de stoeltjes zijn goedgekeurd. De oude verdwijnen in de afvalbak.
En we gaan weer verder.

In Gorsel is blijkbaar een jaarmarkt aan de gang, we moeten daar dwars over de markt, maar daar is alles zo degelijk in de weg gezet dat er nog maar een nauwe opening voor ons over is. De mensen zijn allerhartelijks (niet dus). Zelden hebben we zo’n boos en zuur kijkende bevolking meegemaakt.

Hoe verder we naar het noord-oosten gaan hoe minder steil de hellingen worden, wel langer, we naderen weer plat land.  Bij de lunch (op de nieuwe stoeltjes!) hebben we nog geen 30km afgelegd. Dat zijn cijfers voor een bergetappe. En we moeten er nog minstens 50. Als dat zo door gaat halen we het geplande doel voor vandaag niet. 
Gelukkig zet het afvlakken door, helemaal als we weer de taalgrens overschrijden. We kunnen weer nederlands praten. Helemaal vlak is het nog niet, maar eindelijk kunnen we weer km’s maken.

In Sint Truiden drinken we eindelijk koffie. Net ervoor was Annemieke hersteld van een vermoeidheidsdip en nu zit Frans er midden in. Die koffiepauze is hard nodig. We bespreken het plan voor de rest van de dag. Noord-West van Hasselt is er een camping en die wordt ons doel. Met knooppunten rijden we daar naartoe en dat is nog ruim 30 km. Die komen bij de 60 die we er al op hebben zitten.

De koffie doet wonderen blijkbaar, zonder problemen rijden we verder en nemen de laatste klimmen en dalen. Het gaat als een speer. Onderweg doen we boodschappen. 

We komen bij de camping aan en die is onderdeel van een groot recreatieterrein. Een megacamping dus. We hebben een prima plek op een groot grasveld en genieten van een dans van twee grote campers en een auto die niet weten waar ze zullen gaan staan en het hele veld twee keer hebben gehad.

Een koud pilsje en pizza is snel gescoord in het restaurant, dan douchen, plannen maken voor morgen en slapen.

Morgen rijden we naar de Maas en gaan we die volgen.

We zijn  moe, maar erg dankbaar dat we dit hebben kunnen en mogen doen.

Total distance: 92.29 km
Max elevation: 155 m
Min elevation: 28 m
Total climbing: 773 m
Total descent: -813 m
Average speed: 15.13 km/h
Total time: 09:34:24
Download

de foto’s komen morgen
 

Vorige

Het venijn zit altijd in de staart

Volgende

Het einde is altijd onverwacht

  1. Jos

    Weer een boeiend verhaal van jullie belevenissen!!!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: