Het was best fris vannacht. De camping ligt boven op een heuvel en daar koelt het toch wel best af. We konden de slaapzakken geod gebruiken. Heerlijk om zo in je dons weg te kunnen zakken.
De keerzijde is wel dat de tent kletsnat is van zowel condens als dauw. Het zonnetje schijnt en we doen het dus al rustig aan om zoveel mogelijk droog mee te kunnen nemen.


Het ontbijt bestaat vanochtend uit een paar repen en een kop thee en koffie. Gisteren hebben we ons laatste brood opgemaakt en op de camping konden we niets kopen. We zien wel, er zal wel een bakkertje open zijn onderweg.
De spullen zijn weer ingepakt en we staan klaar om weg te gaan. Dan schieten onze belgische buren ons aan. Ze zijn gisteren ook aangekomen op de fiets en zijn ook aan het opbreken. Ze volgen ook de Frontlijnroute, net als wij en zijn ook aardig onder de indruk.
Met een groet en een “misschien tot ziens” vertrekken we.


Eerst moeten we weer terug naar de route, zo’n 5 km. Het landschap is heuvelachtig en we trainen onze klimspieren goed. Dat blijft maar doorgaan. Dan moeten we de bladzijde van het routeboekje wisselen en moet de gps-track gewisseld worden. En dat laatste gaat fout. Frans zet per ongeluk de hoofdroute op de GPS en dat moet het Hinderburgalternatief zijn. Gevolg is wel dat we een tijdje verkeerd fietsen, met zelfs een stevige klim. Als we achter de fout komen en de weg naar de goede route hebben uitgestippeld komen we de belgische buren weer tegen. Zij volgen wel de hoofdroute. Dit grapje kost ons zeker 10km extra fietsen, waarvan een behoorlijk stuk klimmen.

We komen verschillende dorpjes tegen, maar geen bakker te bekennen. Dan nog maar wat repen erin, want het klimmen en dalen blijft maar doorgaan. Best leuk eigenlijk, maar het vreet energie.

Uiteindelijk, om 12:30, komen we in Hermies een bakker tegen die ons graag brood voor onderweg en sandwiches verkoopt. Die laatste verorberen we met smaak. We zijn nog niet voldaan, lopen tenslotte een maaltijd achter, maar er is weer een bodem.

Tijdens deze lunch besluiten we definitief onze plannen om te gooien. We verlaten de Fronrlijnroute en gaan via Namen de Maasroute terugfietsen. Maud, de dochter van Marijn en José, onze kleindochter, krijgt binnenkort een maagsonde. Ze heeft een aandoening waardoor ze o.a. niet uit zichzelf eet en heeft nu een neussonde. Dat werkt goed, maar heeft op termijn toch vervelende bijwerkingen. Marijn en José zijn door het ziekenhuis gebeld met de planning voor de operatie en wij willen dan in de buurt zijn. Niet omdat het nodig is, we kunnen toch niets doen, maar voor onze eigen gemoedsrust. We zouden niet echt lekker vakantie vieren anders.

We gaan dus terug. We zouden vandaag naar St.Quentin fietsen, maar ons gemiddelde ligt, door de heuvels, zo laag dat we dat pas laat vandaag gaan redden. Annemieke kijkt op de kaart en stelt voor om naar Cambrai te gaan. Dan kunnen we vandaar de nieuwe route uitzetten. Zo gezegd, zo gedaan. De route naar Cambrai is snel uitgerekend op de GPS en we gaan gaan op weg.
We zijn aangenaam verrast als blijkt dat we hier nauwelijks hoeven te klimmen, sterker nog, de weg loopt voor het grootste deel omlaag en aan het einde hebben we een zeer aangenaam jaagpad langs het kanaal van St.Quentin te pakken. Dit was echt lekker fietsen.

Natuurlijk zien we ook nu de hele dag gedenktekens en begraafplaatsen uit WW1. Langs grote wegen, maar ook langs stille paden. Overal in het landschap zijn ze.

Op weg naar Cambrai komen we langs het tankmuseum van WW1. In de 1e wereldoorlog werden voor het eerst tanks ingezet en wel op deze plaats. We gaan naar binnen, zijn de enige bezoekers, en krijgen een film over de slag bij Cabmrai en de inzet van de tanks. Verderop staat “Deborah”, een tank van die veldslag. Deborah is een aantal jaar geleden opgegraven op het slagveld en nu tentoongesteld. Ze heeft een voltreffer van de duitse artillerie gehad en is zwaar gehavend. Niemand van haar 8 bemanningsleden heeft het overleefd. Ook zo komt die oorlog weer dichtbij.

In Camb

 

rai hebben we snel de camping gevonden en installeren we ons. Een lekker wit biertje (van de receptie) gaat er altijd wel in op zo’n zonnige dag. We doen boodschappen, koken en plannen de route naar huis. Het veranderen van onze plannen kost ons weinig moeite, we fietsen graag met een thema, een doel en dat veranderen we nu.

Morgen fietsen we naar Belgie.

Een beetje moe, maar vooral dankbaar dat we dit kunnen en mogen doen gaan we zo slapen.

Total distance: 59.93 km
Max elevation: 127 m
Min elevation: 48 m
Total climbing: 531 m
Total descent: -549 m
Average speed: 14.67 km/h
Total time: 10:58:45
Download