Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman

Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman, voorbereidingen, verslagen en routes.

8 juli 2012 Col de Cebreiro

Gisteravond eindigde onze blog met het vooruitzicht op het diner in de alberge. We hebben het geweten hoor! De alberge wordt door vrijwilligers gerund, hulde daarvoor, maar daarmee is ook bijna al goede gezegd. De sanitaire voorzieningen zijn slecht, redelijk schoon, maar verder slecht. De bedden zijn redelijk, piepen en kraken maar slapen best wel goed. Het eten is beroerd. We betaalden slecht 7 euro voor een maaltijd maar zelfs met dat bedrag was het zeer duur betaald. Een normaal pelgrimsmenu (salade, vlees, patatjes, toetje incl wijn en water) kost rond de 10 euro. Voor de 7 euro kregen we: witte koolsoep (met “lekker” veel ogen erop), een gebakken ei en een 10 keer doorgebakken speklapje en wat tomatensalade, als toetje werd er een schaal met kleine, niet te verkopen, perzikken op tafel gezet. Dat was niet bepaald een feestmaaltijd. We verheugden ons wel op het groepsgevoel, maar dat ging behoorlijk verloren. Er zat een groep Polen aan tafel, zeer vriendelijke mensen hoor, maar die praatten over het algemeen onderling, zo ook voor de groep Spanjaarden. Een enkele keer werd de conversatie breder in het Engels. Aangezien wij noch Pools noch Spaans spreken hebben we onze gesprekken maar onderling gevoerd.
Tot laat op de avond bleef het rumoerig en aangezien het een zeer oud gebouw was klonk elke geluid door het hele gebouw heen. Dit was de slechtste ervaring van deze tocht.
Met dit als basis gaan we vandaag de Cebreiro op. Een pas die iets lager is dan de Cruz de Ferro, maar aangezien we ook een stuk lager beginnen zal het minstens zo lastig zijn.
We ontbijten niet in de alberge en fietsen door het dorp en vinden daar een bar die al open is voor het ontbijt. Even later komen er nog twee fietsers binnen die hetzelfde idee hadden als wij.
Dan gaan we op weg door de nog stille straatjes. Het is nog vroeg deze zondagochtend. De enigen die al wakker zijn zijn onze medepelgrims, te voet of op de fiets. We hebben een leuk gesprek met Hans uit Zeewolde die vorig jaar deze tocht fietste en zo nieuwgierig werd naar hoe het op de paden van de wandelaars dat hij nu dus de tocht wandelt. Geweldig!< BR>

IMG 0671Als we net na het dorp een kort klimmetje hebben gehad kijken we achterom en zien het dorpin de ochtendzon liggen. Een mooi gezicht.

< P>

 

< P>

 

< P>

 

IMG 0672Al snel fietsen we door het dal dat ons langs de rivier naar de Cebreiro zal brengen. De komende tijd zullen we een beetje rond de nieuwe snelweg slingeren op de oude provinciale weg. Die nieuwe snelweg betekent dat we geen last hebben van ander verkeer en dat we dus een lekker brede weg voor onszelf hebben. Het is niet zo’n mooi weer(goed fietsweer!) en de bewolking wordt steeds dichter en dichter.
We klimmen weliswaar, maar slechts zeer geleidelijk. Dat betekent dat we verderopmet steilere klimmen te maken gaan krijgen.

IMG 0674

We drinken nog een keer koffie in een van de vele dorpjes waar we doorheen komen. Het dal begint zicht te openen en langzaam krijgen we meer zicht op debergen die op ons liggen te wachten.

< P>

 

< P>

 

IMG 0676Dan is het afgelopen met het beetje stijgen en begint het serieuze werk. We gaan met 7% omhoog en ook nog een paar kilometer 7-9%. Het duurt nog een hele poos voordat we bij de pas zijn en we zitten nog niet zo hoog. Dit klimmen zal de komende tijd dan ook wel zo doorgaan.
Het is hard werken, vooral omdat we de Cruz de Ferro van gisteren nog in onze benen hebben.
De jasjes gaan uit, de helmen gaan af. Het zweet loopt over ons heen terwijl het nog steeds fris is. De spieren beginnen langzaam te protesteren en het wordt steeds moeilijker om genoeg energie aan te boren om verder te kunnen gaan.
Dan komen we bij het laatste dorpje voor de top. Daar is een bar open en we gaan koffie drinken en op temperatuur komen. Als we weer naar buiten gaan begint het te miezeren. We zitten inmiddels op ruim 1000 meter hoogte en dan zou wel eens de hoogte van de wolken vandaag kunnen zijn.
IMG 0678Als we verder fietsen zien we eenopwekkend bord, het aantal kilometers naar Santiago wordt minder!

< P>

 

< P>

 

< P>

 

IMG 0679De komende 2,5-3km krijgen we 8-10% voor onze kiezen, waarbij het eerder 10% is dan die 8. Heftig, we mogen dan wel prachtige uitzichten krijgen, maar een beetje minder steil mag ook wel. We moeten een paar keer stoppen om de benen te strekkenen onze hartslag wat normaal te krijgen.

< P>

 

IMG 0681Dan zijn we bij de Cebreiro-top en zijn best wel trots.
Het leed is echter nog niet geleden. We weten dat deze pas uit twee toppen bestaat met ertussen in een lager gedeelte. Er komt dus nog een klim aan! Terwijl we even uitrusten komt er een groep Oostenrijkers aan op de fiets. Onderweg hebben we al een paar kjeer stuivertje gewisseld. Zij stoppen ook en we wisselen wat ervaringen uit. Zoals vaker oogsten we bewondering omdat we helemaal vanuit Nederland zijn komen fietsen. De meesten beginnen bij de Pyreneën, zij dus ook.
Een afdaling volgt. DIe hoeft voor ons niet zo diep en niet zo steil. Dat moeten we dadelijk weer allemaal omhoog klimmen.
IMG 0683De klim naar de tweede top is gelukkig niet zo steil, “maar” 7%.
Ook daar hijgen we wat uit en we gaan ons gereed maken voor de afdaling. Regenjasjes aan en dicht en handschoenen aan. In eerste instantie loopt het lekker en gaan we redelijk snel naar beneden. Dan worden we min of meer onaangenaam verrast door een derde klim naar een volgende top. Daar hebben we mentaal geen rekening mee gehouden. Achteraf staat hij wel genoemd in het routeboek, maar wel een beetje verstopt in de tekst. We moeten weer aan de bak en voelen de laatste energie die we nog hadden wegstromen. Dit is de zwaarste dag van de tocht tot nu toe.
IMG 0684Als we boven zijn worden we beloond met een mooi standbeeld van een pelgrim de zijn hoed vasthoudt tegen de sterke wind. Dat belooft nog wat de komende afdaling!
De weg daalt in eerste instantie geleidelijk met af en toe een klein stukje vals plat.
Dan begint de afdaling door te zetten. 7-8% afdaling naar beneden is wel zo prettig nu. Soms halen we snelheden boven de 50 km/u voordat we in de remmen knijpen. Eigenlijk willen we nu maar één ding: een kamer met bedden zodat we kunnen rusten. We dalen in één keer door naar Tricastelli waar we in een pensionnetje eenkamer huren. We douchen en gaan rusten…

Als we op onze telefoons kijken zien we dat we een collega van Annemieke moeten bellen. We zijn bang dat ons vermoeden bewaarheid is geworden. De partner van een andere collega van Annemieke is in korte tijd ernstig ziek geworden en we denken dat er nu geen goed bericht komt. Annemieke checkt haar mail en leest dat hij al is overleden. We zijn er beduust en sprakeloos van. Dat is verschrikkelijk en heel erg snel gegaan. Annemieke belt de contactpersoon en we krijgen iets meer te horen over de toedracht. Lang niet alles is al duidelijk, dat zal de komende tijd wel duidelijker worden. We spreken af dat ze ons via mail op de hoogte houdt en dat wij dan bellen als er aanleiding toe is. De vermoeidheid valt even weg, wat een naar bericht. Hij was een van de personen die we gedenken bij het aansteken van een kaarsje en onze gebeden daarbij. Dat zuillen we blijven doen de komende tijd.

We zijn moe, moe van het klimmen en van de emotie. In gedachten zijn we de collega van Annemieke. Wij hebben onze col samen overwonnen, hij begint nu aan zijn eigen klim.
Ondanks de vermoeidheid en het nare bericht zijn wij dankbaar voordeze dag en blijven ons bevoorrecht voelen.

< P> Koen Bekkers is vandaag jarig, gefeliciteerd!

 

Total distance: 57.06 km
Max elevation: 1336 m
Min elevation: 497 m
Total climbing: 1232 m
Total descent: -1043 m
Average speed: 18.52 km/h
Total time: 07:21:11
Download

Vorige

7 juli 2012 Cruz de Ferro

Volgende

9 juli 2012 We zijn er bijna

  1. Anja en Rini

    Zooo! Een dag van vele uitersten: een achtbaan van ervaringen en emoties. Poeh, heftig.
    Even pas op de plaats dan maar. Sterkte.
    Het was zeker per ongeluk dat de afstand naar Santiago op het bord niet te lezen is…
    Volgens mijn stand hebben jullie nu 2760 km gefietst!!! Chapeau!!
    Een goed nachtrust gewenst, morgen gezond weer op.
    Toi,toi,toi. Dikke kusXXX

  2. Ad en Marlies

    Wat een dag vol emoties voor jullie!!!

    Wat een mens nodig heeft is,(zeker als die zoveel inspanning moet leveren) goed eten, een goed bed en voldoende rust. Dat was voor jullie de afgelopen dag en nacht niet het geval!

    Ik zag op de weg bewijzering (na uitvergroten) hoeveel kilometer het nog is naar Santiago de Compostella en dat moet jullie toch wel moed geven, jullie komen steeds dichter bij!!! De laatste loodjes wegen het zwaarst wordt wel gezegd, maar wij hopen voor jullie dat de laatste loodjes niet te zwaar worden!

    Wat triest dat jullie het bericht krijgen van de partner van Annemiekes collega. Zo zie je ieder mens heeft zijn EIGEN WEG te gaan
    Wij wensen diegene die met dit verdriet achter blijven heel veel sterkte toe.

    Voor jullie heel veel sterkte toegewenst de komende dagen. Het is belangrijk dat jullie weer even bijkomen van alle emoties en de kracht en de moed hervinden om jullie doel te bereiken. Rust vannacht goed uit!!!

    Voel je gesteund door liefdevolle gedachten aan jullie en we blijven jullie met heel veel respect volgen!!! VEEL LIEFS

  3. Jos Arends

    Beste bergbeklimmers,
    Eindelijk weer een berichtje van mij uit Wijk bij Duurstede. Wat een dag hebben jullie meegemaakt! Ik kan me voorstellen, dat je die toch wel even moet verwerken. Veel sterkte hiermee.
    Wij zijn net terug na een vakantie in Pieterburen. Wel jullie blog bij gehouden, maar geen reactie gegeven. Elke avond wacht ik nog steeds met zeer veel belangstelling op jullie blog over het wel en wee van jullie fietstocht. Ik vind het klasse. Ik hoop, dat jullie vanacht meer kunnen uitrusten dan de afgelopen nacht. Morgen weer veel sterkte gewenst en kom veilig aan.
    hartelijke groeten,
    Jos

  4. Leo Dix

    Wat een dag met tegenstellingen, De euforie dat het zo goed gaat en jullie elke dag zo mogen genieten en dan het bericht dat je niet wil lezen maar toch waarheid is geworden. Elke dag een kaarsje voor je collega opgestoken en zo is hij/zij telkens in jullie gedachten geweest.Toch moeten jullie verder en daar wensen we jullie heel veel sterkte bij. Groet uit Wijk.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: