Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman

Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman, voorbereidingen, verslagen en routes.

23 juni 2012 Lourdes.

We hebben vandaag een rustdag, slapen dus uit (wel tot 08:30!), ontbijten, wassen en doen wat klein onderhoud. Rond 11:30 gaan we te voet op pad naar de heiligdommen van Lourdes. Het is een klein half uur lopen en daar zitten de fietsen alleen maar in de weg. De heiligdommen ligt net naast het centrum en de weg ernaar toe is een ratjetoe van souvenirswinkeltjes met prullaria en ook mooie dingen en kleine restaurantjes. De weg naar “La Grotte” is zo duidelijk aangegeven. Ondanks de kitsch is het gezellig en netjes, we hadden anders gehoord.

Bij een van de winkeltjes kopen we voor ieder een kettinkje ter vervanging van het lederen koortje dat steeds vlekken achterlaat door ons eerlijke zweet. Aan dat koortje hangen inmiddels een duifje (gekregen van Wouter bij de pelgrimszegen), een mariamedaille uit het Vaticaan van Anja en Rini, een Sportelle uit Rocamadour en een medaille met een schelp uit Vezelay. Best een hele schat dus. De kettinkjes gaan per cm en de aardige mevrouw hangt meteen onze hele schat eraan met nieuwe ringetjes. Met nieuwe kettinkjes om onze hals gaan we verder.

IMG_0401We komen bij het terrein met de heiligheden. Dat is prachtig vormgegeven. Vanaf de hoofdingang ligt de basiliek in één zichtlijn, met daarvoor een groot plein. Indrukwekkend en niet overdone. Dit nodigt echt uit.

We lopen verder en zien eerst het veld met kruisen. Die zijn daar in de loop der tijd door vele bedevaartgroepen neergezet. Een mooi gezicht. We proberen te ontdekken of er bekende groepen tussen zitten maar kunnen de meeste teksten niet lezen.

IMG_0402Aan de andere kant van het plantsoen waar we langs lopen, in de richting van de basiliek, staat een aantal rozenkransbomen. Bomen die vol hangen met rozenkransen die door mensen daar zijn opgehangen. Dit komen we later op nog meer plaatsen tegen. Indrukwekkend!

 

IMG_0403We lopen door, steken het grote plein over en gaan de “onderkerk” binnen. De basiliek kent een onderkerk, een grote ruimte, en een bovenkerk, een wat intiemere en ook oudere ruimte.

Het is een ruime, lichte zaal, zonder overdadige protserigheid. De ruimte nodigt uit om stil te worden en te zijn en spoort aan tot bezinning. Dit gebeurt dan ook volop. Op een aantal plaatsen zitten mensen te bidden, te mediteren, te staren of zomaar niets te doen.

IMG_0405We gaan eerst even de Mariakapel in om het beloofde kaarsje aan te steken. Beiden hebben we onze redenen om even in gebed te zijn en onze gedachten te laten gaan naar diegenen die dat nodig hebben.

Daarna maken we een ronde langs de randen van de kerk, waar verschillende voorstellingen in mozaïek zijn uitgevoerd. De ontwerpers hebben hun uiterste best gedaan om heldere en smaakvolle afbeeldingen te maken en zijn daar, wat ons betreft, ook in geslaagd. Prachtig gewoon zoals dat is vormgegeven. Ook hier wordt je uitgenodigd om even stil staan en velen doen dat ook. We hebben geen foto’s gemaakt van de afbeeldingen, dat is bijna niet te doen met de spullen die we hebben en ze zijn op internet veel mooier te bewonderen.

Hierna gaan we naar de bovenkerk, de kerk die het eerst is gebouwd na de erkenning van het wonder van Bernadette. Dit is een meer traditionele kerk, wederom smaakvol ingericht zonder overdadige opsmuk. Ook hier serene rust, het voelt/ valt hier als een deken om je heen.

IMG_0406Als we de bovenkerk verlaten zien we de kruisweg, een steile weg naar de top van een heuvel waar de verschillende staties levensecht en levensgroot zijn uitgebeeld. Een schilderij of tableau kan mooi zijn, we hebben er deze reis al veel gezien, maar dit is toch andere koek. Het wordt nu wel heel tastbaar en komt erg dichtbij. Met name de kruisiging zelf (hier afgebeeld) laat je enigszins beseffen hoe dat moet zijn geweest. Wat een gruwelijk tafereel.

We lopen nog wat over het terrein en bezoeken de grot waar Bernadette haar verschijningen had. Het is niet erg druk (en dat vinden wij prettig) en opvallend en indrukwekkend is de devotie van sommige mensen. Voor veel mensen is dit een oord van toevlucht, van hoop, van steun. Mooi om dit te zien en mooi om dit ook te ervaren. Zelf ontkomen we ook niet aan die gevoelens. Het is een prettig oord om te zijn.

Halverwege de middag gaan we terug om te rusten, het is tenslotte een rustdag. We kopen eerst nog medailles voor aan onze ketting. We willen ’s avonds naar de lichtjesprocessie en dat zal wel een latertje worden. Even slapen en dan moesten we toch nog haastig eten om niet te laat terug bij de basiliek te zijn. Rond 20:30 waren we weer bij het plein van de basiliek en besloten mee te lopen in de processie. Het duurde even voordat de grote groep mensen echt in beweging kwam, maar dan gebeurt er iets met je. Uit de luidsprekers kwamen diverse stemmen met voorbeden in verschillende talen (waaronder vlaams) en werden liederen voorgezongen. De mensen in de processie (en wij ook in ons eigen Nederlands) zongen volop mee. Als je durft mee te laten voeren door deze gezamenlijke emotie (en dat deden we) heb je een mooie avond, waar je op kunt terugvallen.

In onze vorige blog hebben we al wat foto’s getoond van de processie, die gaan we hier niet herhalen.

Lourdes was een tussenstop die we hebben ingelast op weg naar Santiago. We hebben er geen spijt van gehad, integendeel. Allebei hebben we het gevoel al een doel berejkt te hebben. Welk doel weten we eigenlijk niet, maar dit te hebben meegemaakt is heel waardevol.

Dank voor deze dag, dit smaakt naar meer. We voelen ons zeer bevoorrecht dat we dit mochten meemaken.

Vorige

23 juni 2012 Lourdes lichtprocessie.

Volgende

24 juni 2012 Het tweede boek is uit.

  1. Frans en Annemieke
    Respect voor jullie! en erg fijn om dit mee te mogen maken via jullie verhalen.
    Wij wensen jullie heel veel kracht en fijne ervaringen voor de rest van jullie reis.
    Groetjes Hans en Vera

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: