Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman, voorbereidingen, verslagen en routes.

13 juli 2012 Zon, Zee en uiteindelijk de wind

We hebben een redelijke kamer in Irun en hebben dus ook redelijk geslapen. Bijna al onze bagage zit op de fietsen die bij de bode staan en daarom hebben we weinig kleding bij ons. We besluiten eerst de fietsen te gaan halen en ons daarna op de kamer om te kleden.
Het is een kleine 20 minuten lopen naar het filiaal van Narcex en als we daar binnenkomen staan de fietsen keurig aan de kant. Men heeft zoveel mogelijk ingepakt met bubbeltjesfolie tegen beschadigingen. De man die ons helpt vraag 5 minuten geduld, hij is juist bezig alle vracht in te checken. We gaan lekker even buiten in het zonnetje zitten wachten, We worden naar binnen geroepen, controleren de fietsen en tekenen voor ontvangst. Het gaat hier even professioneel toe als in Santiago bij de verzending. We zijn blij dat we het zo gedaan hebben. De fietsen worden ontdaan van de folie en we fietsen naar het hotel om ons om te kleden. Daarna gaan we eerst even ontbijten, dan hebben we nog niet gedaan. Met een basis in de maag gaan we tenslotte om 10.00 u op pad. We fietsen om een drukke weg door Irun heen, in de richting van de Franse grens. Eerst krijgen we nog een stevige klim voor de kiezen, wellicht een soort natuurlijke grens tussen Spanje en Frankrijk. De klimspieren worden weer opgewarmd. We zijn nauwelijks boven of de afdaling begint alweer, waarom graven ze zo’n pukkel niet gewoon af…
Opeens zijn we in Frankrijk, het was wel aangekondigd op de richtingborden, maar een officieel bord van de grens hebben we niet gezien. Spanje ligt nu achter ons en als we op de glooiende weg achter ons kijken zien we het spaanse land langzaam verdwijnen.
De weg is heuvelachtiger dan we dachten en we moeten behoorlijk aan de bak. Dat valt even tegen. Het is net alsof de bergen nog nasputteren.
De route die we volgen komt van internet en iemand heeft die ooit eens gefietst. We vermoeden dat het een trainingsrondje of zo was, hij heeft zoveel mogelijk klimmetjes uitgezocht lijkt het wel. We besluiten om de provinciale weg te gaan volgen en niet de route. Het is wel erg druk, dat zal wel komen omdat het vrijdag is.
IMG 0762Dan rijden we een badplaats is en daar pikken we de route weer even op. We worden door het centrum geleid naar de boulevard. De zon schijnt, het is lekker warm, het is dus druk. We komen zo van het berglandschapop het strand terecht. Wat een contrast!

< P>

 

< P>

 

IMG 0763Het is even worstelen omtussen de badgasten door te kunnen fietsen/lopen.

Langzaam wordt het rustiger en kunnen we weer doorfietsen. Alhoewel… Het is een kliffenkust en de weg volgt keurig de contouren en dus moeten we mee omhoog en omlaag.< BR>

We fietsen door, de volgende plaats is Biarritz, de mondaine badplaats in deze streek. De weg is weer druk en golft op en neer. Het is weer werken voor ons. Bij een restaurantje eten we een pasta, het is al lunchtijd. Frans maakt zich wat zorgen, we hebben nog maar een kleine 30km gefietst en willen eigenlijk Dax bereiken op 100km. Dat wordt nog veel fietsen vanmiddag. De eigenaar van het restaurant komt een praatje maken. Hij heeft onze schelpen en fietsen gezien en vraagt of we naar Santiago gaan. We vertellen hem dat we op de terugweg zijn en hij vraagt of we een beetje veilig konden fietsen in Spanje en Frankrijk. Daar hebben we geen problemen mee gehad. Dan krijgen we kort zijn verhaal te horen over een fietsvakantie in Ierland, the Gallaway, en in Quebec (Canada), we moeten dat beslist eens gaan doen! Uit zichzelf biedt hij aan de bidons te vullen ( I know how important it is to have….) en dat aanbod nemen we natuurlijk graag aan.
Verder gaat de tocht. We slingeren een beetje door Biarritz heen en komen op de weg naar Bayonne terecht. Daar worden we verrast door een kilometers lang fietspad! Wat een luxe! Zo schieten we lekker op. We zijn zo druk bezig dat we vergeten foto’s te maken in Biarritz.
IMG 0767 Richting Bayonne komen we langs de monding van de rivier die tevens de haven is.
Er wordt net een kustvaarder geladen met hout. In de verte zien we de torens van de kathedraal van Bayonne.
Het fietspad loopt lekker lang door, pas na de brug bij Bayonne eindigt het. Bayonne doen we niet aan, we fietsen door wat straten snel de stad uit, weer naar het platteland.
Nou, dit land is nog niet plat. Het golft behoorlijk op en neer. Af en toe rijden we op de provinciale weg en af en toe op een landelijk weggetje. Klimmen en dalen wisselen elkaar af. Na een tijdje begint op te vallen dat de klimmetjes minder worden. Zou het dan toch vlak worden?
Het begint wat harder te waaien, we fietsen naar het noord-oosten en hebben noord-westen wind. Meestel net niet of net wel in de rug. Eind van de middag overleggen we even. Het is nog ruim een uur fietsen naar Dax. Zullen we nu een camping zoeken of doorfietsen? Annemieke neemt het voortouw, we fietsen door. We hebben nog energie genoeg en een beetje later aankomen is geen probleem. Zo gezegd, zo gedaan.
Even later doen we nog wat inkopen bij een groentewinkeltje, dan kunnen we straks een lekker maaltje maken.
De route is intussen oostwaarts gericht en de wind verder aangewakkerd en naar het westen gedraaid. Die hebben we in de rug!
In eerste instantie moeten we weer langs een hele drukke weg fietsen, maar via een parrallelweg zien we kans een landelijke route op te pakken. Het is nagenoeg vlak en we hebben de stevige wind in de rug. Met een vaartje tegen de 28km/u jagen we over de weg. Zo gaan die laatste kilometers snel voorbij. In Dax vinden we de camping vrij snel. Het is een mooie groene camping met goede voorzieningen. Hij staat nagenoeg vol, maar er zijn, vreemd genoeg, geen kinderen te bespeuren…
Als we aankomen installeert zich juist een bereider/verkoper van Paella. Dat komt even goed uit… We zetten de tent op en Frans gaat kijken of hij wat Paella kan kopen. Dat hadden we moeten bestellen, maar in Frans beste frans krijgt hij het voor elkaar om toch een portie te krijgen.
Die gaat er wel in, tesamen met tomaten, wat tonijn uit blik, een stokbrood die we hebben gekocht en de kaas die we nog hadden. We hebben gesmuld!
Douchen, bloggen en de route van morgen voorbereiden en dan weer slapen. Het begint een beetje te miezeren,maar dat zal wel weer over gaan.

We zijn in Frankrijk. Een land waar we de taal in ieder geval een beetje machtig zijn. Spanje en Santiago lijken al heel ver weg. Gelukkig hebben we ons dagboek, deze blog, de foto’s om alles weer terug te halen.
Het was een zomerse dag ( om 19.00 u was het nog 24 C). Het zag er in eerste instantie niet naar uit dat we Dax zouden halen, maar…even doorzettten en het is toch gelukt!
Het was een mooie dag om dankbaar voor te zijn. Wezijn bevoorrecht dat we dit mogen doen!

Total distance: 109.83 km
Max elevation: 142 m
Min elevation: -4 m
Total climbing: 1382 m
Total descent: -1390 m
Average speed: 19.26 km/h
Total time: 10:42:09
Download file: spoor_13-jul-12.gpx

Opmerkingen van Facebook

Vorige

12 juli 2012 Een treinreisje naar Irun

Volgende

14 juli 2012 Bomen, bomen en groen

  1. Ad en Marlies

    Op de terug weg alweer!! En wat een doorbijter is Annemieke, maar goed gedaan, voelen dat je de kracht en doorzettings vermogen hebt om door te gaan, zo behaal je inderdaad de beoogde kilometers!!!
    Jullie hoopte op meer vlakke wegen en als je dan nog steeds moet klimmen vraagt dat wel iets meer van je uithoudings vermogen!! Maar al met al, weer prima gedaan!!!

    Wat geweldig dat het met de fietsen zo goed gegaan is, ja dat heb ik ook van Jos en Liesbeth gehoord, toen ze naar Rome gefietst zijn, dat de fietsen keurig ingepakt vervoerd werden met de trein. Uiteindelijk hoort dat ook zo, er moet ook respect worden opgebracht voor de fietsen, want dat is toch jullie hulpmiddel om dit te doen!!

    Lieve Annemieke en Frans, voor vandaag weer een goede fietsdag toegewenst!!! Veel liefs.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: