Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman

Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman, voorbereidingen, verslagen en routes.

Maand: juni 2012 Page 1 of 7

30 juni 2012 Een heerlijk fietsdagje

We mogen vandaag weer. Een rustdag is lekker en nodig, maar onze lichamen zijn inmiddels erg gewend aan de dagelijkse inspanning. We worden onrustigals we die energie niet kwijt kunnen.

Gisteravond hebben we de wekker maar gezet, we willen echt vroeg weg. Half zeven worden we gewekt door het mooie zachte geluid van harpen, dat is eens wat anders dan een harde bel.
We ruimen de laatste bagage en kleding op en gaan ontbijten in de ontbijtzaal. Die is al leeg, iedereen is blijkbaar erg vroeg vandaag. We verorberen ons stokbrood en drinken de jus d’orange en koffie. Dan terug naar de tent, die moet nog worden opgeruimd. Hij is van binnen nog vochtig omdat het buiten fris is. De ventilatie is blijkbaar niet optimaal. De fietsen zijn bepakt en we vertrekken. We besluiten maar om weer via het grindpad omlaag te gaan, dan weten we tenminste zeker waar we uitkomen. De camping heeft ook een andere uitgang, maar de campingbaas kan ons niet duidelijk maken of we daarmee goed uitkomen.
Als gevolg van de nieuwe autoweg is er eea veranderd in de secundaire wegen en we fietsen eerst een paar 100 meter verkeerd. Jammer van de kliminspanning, maar ja.
IMG 0475Dan hebben we de goede weg gevonden en krijgen een klim van 7% van een paar km voor de kiezen. We merken dat we goed zijn uitgerust want dit gaat redelijk gemakkelijk. Boven aan de klim worden we weer beloond met een prachtig uitzicht.
De rest van de weg is golvend, dat betekent hier klimmen en dalen. Het is goed te doen en we maken goede voortgang.

;

;

IMG 0477Rond tien uur zijn we in Estella en zien daar een terrasje. Koffietijd! In de bar staan ook schalen met lekkere broodjes en we kopen een broodje met een omelet met vis. Dat is smullen. Misschien moeten we hier maar een goede gewoonte van gaan maken.

Dan weer verder, we lopen het oude centrum van Estella in en zien de vvv. Even een stempel scoren.

;

;

IMG 0479Tegenover de vvv staat de St Peters kerk met een mooie trap ernaar toe. Terwijl we de trap oplopen komt er een priester met lichte tred naar beneden en wijst ons erop dat de schouders bedekt moeten zijn. Frans heeft een bijna mouwloos shirtje aan en Annemieke een hempje. Hij heeft gelijk en we lopen terug om onze fietsjassen aan te doen.

IMG 0480De kerk is prachtig, schoon, licht en stijlvol.

;

;

;

;

;

IMG 0481Direct bij binnenkomst worden we begroet door Jacobus, de apostel die aan de basis van onze pelgrimstocht staat. Alleen bij hem kan een kaarsje worden aangestoken en dat doen we dan ook.

In de kerk zit ook een mevrouw die eea in de gaten houdt en ze heeft de stempel voor ons paspoort al in de hand. Mooi he?

IMG 0484Dan zien we bij het Maria-altaar een wel heel bijzonder manier om Maria te schrijven. Niet een keer, maar drie keer zelfs staat het zo vormgegeven. Mooi!

Buiten gekomen zien we twee belgische dames die ook op de fiets zijn. Een van hen meldt wat problemen met haar versnelling, er schijnt geen fietsenmaker open te zijn vandaag. We kunnen het waarschijnlijk ook niet oplossen en vragen niet door. De dames fietsen verder. Wij stappen ook weer op en beginnenn aan een klim van 5km met 7%. Goed voor de benen. Halverwege zien we ineens een Lidl en we moeten nog wat boodschappen doen, dus doen we die daar. Naast de normale benodigdheden scoren we ook nog drop! Wie had dat gedacht in Spanje!

We klimmen weer verder en worden aan de top weer beloond met een uitzicht op de weg die we nog moeten krijgen.

IMG 0485De weg golft verder, we dalen meer dan dat we klimmen en schieten aardig op en steeds weer krijgen we uitzicht over de laagvlakte waar we langs fietsen. Dorpen zien we duidelijk liggen en een enkele eenzame berg heeft een kasteel op de top. We fietsen steeds meer tussen wijngaarden en olijfbomen. Het is niet zo warm als de afgelopen dagen en het fietsen gaat prima.

;

;

We overleggen even voor de lunch. Als we zo doorgaan zijn we rond 14:00 in Logrono, ons beoogde einddoel voor vandaag. We besluiten de lunch maar even uit te stellen en door te fietsen. We hebben ons echter niet gerealiseerd dat we nog een bergrug overmoeten. Er volgt nog een lange klim over deze rug, waarna we weer in sneltreinvaart naar beneden gaan.

Overal doemen ineens op hun caminopad-wandelende Caminogangers op, langs de weg, tussen de bomen, tussen de struiken, in groepjes of alleen. Heel leuk om te zien dat er nu meer van “ons” caminogangers zijn!

Dicht bij Logrono verlaten we de hoofdweg en gaan op hetzelfde pad fietsen als de wandelaars lopen. Dat gaat wel goed, op een klein gezelschap wandelaars na wat ons wel zag aankomen, maar niet aan de kant ging. Na wat bellen en kuchen kunnen we er toch langs.
IMG 0488In Logrono zijn we eerst maar eens gaan lunchen, we waren allebei helemaal leeg. Dan besluiten we niet door te fietsen, het lunchen duurt lang en de volgende camping is pas na 30km en een paar stevige klimmen.
We lopen nog even door Logrono, maar aangezien het zaterdag is is alles al vroeg dicht, zelfs de kathedraal heeft de hekken gesloten.

Dan door naar de camping.
We hebben snel een (klein) plaatsje en ontmoeten daar twee nederlandse vrouwen die ook fietsend op weg zijn naar Compostella. We hebben ze al twee dagen geleden bij Puente la Reina gezien, maar zij fietsten toen door.
We zetten de tent op, douchen en eten.

Ondertussen wordt het drukker en rumoeriger op de camping en we vrezen met grote vreze dat dit weer een herrie wordt komende nacht.

Morgen gaan we verder en hebben dan wat lange klimmen voor de boeg. Er is geen camping op de afstand die wij willen fietsen, dus zullen we een refugio of gite gaan zoeken.

Het was een lekker fietsdagje, niet te warm, niet te koud, de klimmen waren niet te zwaar en de afdalingen waren goed. De omgeving is mooi en de komende nacht hopenlijk rustig.
We zijn weer onderweg na een dag rusten. Dat voelt goed.
Dank voor deze dag, we zijn bevoorrecht.

Een rustdag, een beschrijving voor de lieve kinderen van groep Annemieke/ Carine.

Hai lieve kinderen van groep Annemieke/ Carine,

Even een berichtje van ons voor jullie speciaal. Het is erg warm en dan zijn we vooral bezig om ons te concentreren of we genoeg water hebben en of we het hellinkje wel redden. We hebben nu een rustdag en dat is een mooi moment om te beschrijven wat we zoal dagelijks doen.

Als het een “gewone” dag is (= een dag dat we gaan fietsen), worden we ’s morgens wakker en wie het eerst wakker is, trekt de stop uit het luchtbed. Dan kleden we ons (liggend) aan en gaat Frans het ontbijt maken; dat wil zeggen een pakje sap klaarzetten,thee zetten, muesli en melk in ons bord schenken. Annemieke rolt de lakenzakken erg klein op zodat die in het hoesje passen; zo ook met de slaapzakken en het slaapmatrasjes. Ondertussen hangt Frans de tassen al aan de fiets.

We ontbijten, hangen de rest van de bagage aan de fiets, poetsen onze tanden, breken de tent af en pakken die op de fiets en gaan op weg. Soms rijden we meteen langs de bakker(boulanger,frans, of panetaria, spaans) of een supermarkt om wat brood (en soms eten voor de avond) te kopen voor onderweg. Dat moet wel zo vroeg omdat de winkels ’s middags sluiten en we maar heel weinig winkeltjes tegenkomen. Het is een gerust gevoel om wat te eten te hebben om onderweg te picknicken voor het geval dat we geen restaurantje tegen komen om koffie te drinken of iets te eten.

We picknicken graag op mooie rustige plekjes, aan een stroompje of op een klein dorpspleintje. Nu in Spanje vinden we vaak heerlijk koud bronwater bij een kraantje in een dorpje. Heerlijk koud en fris, mmm.

Als we bij de camping komen, op het eind van de middag of zelfs vaak aan het begin van de avond, zetten we eerst de tent op; dan gaan we om de beurt douchen en dan het eten klaar maken; soms onze kleren even uitwassen (dat is lekker fris voor de volgende dag, schone kleren), koffie zetten en dan al weer slapen.

Nu zijn we op een camping met naast de tent een picknickbankje met een overkapping tegen de zon en de wind. Heerlijk! Hier in Spanje is het zo warm en waait het op de campings vaak zo hard dat de was zo droog is.

Het landschap ziet er hier ook heel anders uit dan in Frankrijk. Het is hier dor en droog en er zijn kleine dorpjes waar niemand lijkt te wonen. We zien hele grote bomen in grote bossen. Waar we fietsen is het vooral erg droog, stil, heet; zo heet alsof je met een warme föhn op je arm blaast. Als je je mond even open doet, heb je meteen een droge mond. Als we bij zo’n kraantje water hebben getankt, in de bidons,( we hebben er ieder 3) dan is het zo warm nu dat het in 15 minuten warm water is.Het is dus erg belangrijk om genoeg water te hebben (gelukkig vinden we steeds kraantjes zoals al gezegd) en rustig te fietsen. Vooral Frans is daar goed in, hij kan goed het tempo bepalen. Annemieke gaat snel wat te hard en dan red je het heuveltje/de berg niet goed. Fijn zo’n Frans!

Jullie hebben nu een idee wat we de hele dag doen, naast het fietsen. Ik denk vaak aan jullie, wat jullie nu doen en…al bijna ook vakantie hebben, jippie! En… natuurlijk hebben we een steentje bij ons om bij Cruz de Ferro te leggen! Maar zoals jullie wel merken, we hadden gedacht al in Santiago te zijn als jullie vakantie begint; maar we zijn vanuit Wijk vertrokken én we hebben even een uitstapje gemaakt naar Lourdes. Dat betekent dat we meer gefietst hebben en dus wat later in Santiago zijn dan we dachten; maar we komen er! Voor jullie nog de laatste lootjes, zet ‘m op, jullie kunnen het en …dan lekker vakantie! We zien elkaar in het volgende schooljaar als jullie al heeeeel groot ( en verstandig en uitgerust) zijn !!

Liefs en heel veel knuffels( speciaal voor extra knuffels voor Bryan en Chimène) van Frans en Annemieke.

29 juni 2012 Puente la Reine, een rustdag

Vandaag is het een rustdag, het zal iets minder warm worden dan gisteren, maar toch ruim boven de 30 graden.

We zjn vroeg wakker, vannacht heeft het hard gewaaid. Het komt goed uit dat we vroeg wakker zijn, want we kunnen tot 8 uur ontbijten, dan hoeven we er niet zelf voor te zorgen. Als we rond 10 voor 8 bij de kantine komen wordt er even door de beheerder gefronst dat we nog willen ontbijten, maar hij maakt het toch nog klaar. Een (grote) kop lekkere koffie, een glas jus d’orange, een half stokbrood en boter en jam. Dat gaat er prima in, het lijkt weinig, maar op zo’n ontbijt hebben we ook de Col de Somport beklommen.
We bekijken de alberge en overwegen om de komende nacht hier te slapen en de tent af te breken, dan kunnen we snel weg zijn. We besluiten om toch lekker in de tent te slapen, daar zal het rustiger zijn dan op zo’n grote slaapzaal.
IMG 0461De wasmachine is beschikbaar, we krijgen waspoeder en de was gaat draaien. Ondertussen doen we een handwas, de lakenzakken (echt zijde!) en kussenslopen worden snel schoon en hangen snel aan de lijn.
De wasmachine is ook snel klaar, en zo hangt de camping snel vol met ons wasgoed.

 

IMG 0462We zitten nog even op de camping en beseffen dat het net een “lager” is (vergeef ons het woord en de associaties). Alles is afgezet met hekken, en toen we vanochtend voor de eerste keer de camping af liepen moesten we een draadhek openen. Ondanks de uitstraling is het toch een goede plek hoor…

 

De fietsten worden onderhouden, ketting en tandwielen schoongemaakt en de remmen gecontroleerd. De blokjes kunnen nog wel even mee. In de fiets van Frans zit een tikje in het voorwiel. We kunnen niet vinden wat er aan de hand is, maar we horen alleen de tik, voelen het niet, dus er zal niets vervelends aan de hand zijn.

IMG 0464We gaan naar Puente de Reine, de camping ligt iets buiten het dorp. Dan moeten we weer het weggetje af waarover we gisteren naar de camping moesten komen. Morgen moeten er weer overheen, dat is best wel even een klus.

 

 

 

 

 

 

IMG 0465Naar Puente de Reine moeten we eerst over een brug. Die brug heeft de koningin destijds speciaal voor pelgrims laten bouwen om ze een nat pak te besparen. Het is een speciaal gevoel om over dit historische stukje te lopen.
Af en toe komen we een wandelaar of fietser tegen die de Camino “doet”. Weinig Nederlanders.

 

 

 

 

IMG 0466Puente de Reine is een leuk, klein dorpje, waarbij de straten een middeleeuwse uitstraling hebben. In deze hitte begrijpen we ook waarom de straatjes zo nauw zijn. Dan kan de zon er nauwelijks in komen en blijven ze relatief koel.

 

 

 

 

 

IMG 0468We lopen door het dorp heen en zien een ooievaarsnest op de Kruiskerk liggen, inclusief ooievaar en jongen.

 

 

 

 

 

 

 

IMG 0469

 

We lopen verder naar het begin van het dorp, naar het monument voor de pelgrims. Dat staat daar blijkbaar om de binnenkomende wandelaars en fietsers te begroeten.
Zo blijkt dat steeds meer in het teken van de Camino staat.

 

 

 

 

IMG 0470Als we teruglopen naar het dorp gaan we de parochiekerk in. Van buiten is het niet zo bijzonder, maar binnen is kwistig met goudverf gesmeten. We weten niet of we het mooi vinden, maar indrukwekkend en consequent is het wel.

 

 

IMG 0471In de kerk staat ook een levensgroot beeld van Jacobus. Alleen daar kunnen kaarsjes worden aangestoken, dat doen we dan ook. In gedachten en gebed zijn we bij de mensen waarvan wij weten dat ze het moeilijk hebben.

 

 

 

 

 

 

IMG 0473Dan weer terug naar de camping na eerste inkopen gedaan te hebben voor de lunch. We besluiten een lekker brood en kaas en wijn te kopen en daarmee te lunchen. Dat lukt prima in ons prieeltje. Het smaakt voortreffelijk!

Daarna volgen we goede gewoonte van gisteren en gaan een tukje doen. Dat is de beste manier om uit te rusten in deze temperaturen.

IMG 0474Eind van de middag gaan we ons verblijf vandaag regelen (gisteren zeiden ze hier: “manana”…, )en douchen. Dan gaan we richting kantine, eerst een groot glas bier en dan aan de gezamenlijke maaltijd. We komen aan een tafel terecht met links van ons mensen uit Australie (Tasmanie) en rechts Fransen. Beide groepen lopen niet de gehele Camino, maar slechts een stukje. Het is minder druk dan gisteren, maar niet minder gezellig. We praten over van alles en nog wat en oogsten bewondering omdat we helemaal vanuit Nederland zijn komen fietsen. We praten over de gevolgen van de crisis die de Australiërs volop zien in Europa. We zijn het snel met elkaar eens dat wij bevoorrecht zijn in deze tijd.

Dan wordt het tijd om afscheid te nemen. Wij gaan zo dadelijk naar onze tent en zij naar hun slaapzaal. Morgen gaan we ieder ons weegs.

We zijn lekker uitgerust vandaag. We hadden vooraf gedacht dat we op de fiets allerlei verheven gedachten zouden hebben, maar dat is niet het geval. Het fietsen, het bereiken van de volgende bocht, het doen van boodschappen en het vinden van een slaapplaats eisen alle aandacht op. En dat is misschien wel goed zo. Op zo’n dag als vandaag is dat anders. We staan niet alleen fysiek even stil maar denken blijkbaar ook anders. Gedachten gaan naar de komende dag, de uitdagingen die ons nog wachten, maar ook, en vooral, naar huis. Op zo’n dag als deze merken we extra dat we jullie erg missen.
Het was een mooie dag, mooie omgeving, mooie gesprekken, mooie gedachten. Dank voor deze dag, we voelen ons steeds meer bevoorrecht.

28 juni 2012 Naar Puente de la Reine

We staan vandaag voor een dilemma. We moeten nog zo’n 80 km naar Puente de la Reine en gedurende een stuk van 50 km zijn er geen voorzieningen. Met deze hitte willen we daar wel even goed mee om gaan.
We besluiten om in het eerstvolgende dorpje,Yesa, inkopen te doen zodat we in ieder geval een lunch bij ons hebben en rond de middag te besluiten wat we doen.
IMG 0455We staan vroeg op en zijn snel (voor ons doen dan) weg. Om 8:00 uur zitten we al op de fiets om de grote hitte voor te zijn. Na een paar kilometer krijgen we een helling van 9% voor de kiezen. Dat gaat best wel goed, maar de frisse kleding is direct doorweekt. We fietsen door naar Yesa en zien dat het een klein dorpje is. Volgens het routeboekn heeft het alle voorzieningen, maar dat moeten we blijkbaar met een korreltje zout nemen. Er is een aantal bars en restaurants, maar een heel kleine Autoservicio (een buurtwinkel). Dat hoeft geen probleem te zijn, maar die gaat pas om half tien open. En wij waren nog wel zo vroeg opgestaan om de hitte voor te zijn. We durven het risico niet te nemen om door te fietsen en dan zonder inkopen te zitten. Daarom besluiten we de route wat aan te passen en niet de eerste toeristische lus te maken. Jammer, want daar lag nu juist een oud pelgrimsdorpje in, maar ja. We wachten tot half tien, doen inkopen, vullen de bidons bij de dorpspomp en fietsen verder langs de provinciale weg. Vlak langs die weg loopt de splinternieuwe autoweg, die zo nieuw is dat hij nog niet op de gps en routebeschrijving staat. De helling die we dachten te vermijden door de routewijziging krijgen we alsnog voor onze kiezen. De opgedroogde kleding is direct weer doorweekt. Dan draaien we eindelijk van de provinciale weg af, het is nog niet zo druk, maar toch. We houden meer van landelijke weggetjes.
Conform de route gaan we nu een grindpad op, wat ineens afbuigt omdat daar die splinternieuwe autoweg in de weg zit. We aarzelen even, maar Annemieke fietst een stukje door en ziet dat het pad is omgeleid onder de autoweg door. Het is voor het eerst dat we een pad volgen waarbij gedacht is aan bankjes en zelfs kraantjes voor vers water.
IMG 0456Dan staan we in een keer voor een tunnel. Na een paar meter is het stikdonker en moeten we voor het eerst de lampen op de fiets aandoen. Dan komt er een bocht in de tunnel en zien we de uitgang weer.
We zijn in een schitterende kloof terecht gekomen. Echt een kloof zoals we ons voorstellen dat Ayla heeft geleefd (Ayla, van de Stam van de Holenbeer) toen ze er zelfstandig op uittrok.< BR>

< P>

 

< P>

 

IMG 0459Naast ons baant de Aragon, de hoofdrivier hier, zich een weg tussen de rotsen door en daarnaast zien we prachtige rotsformaties. Dat zoiets door de natuur is geschapen en dat de mensen hier dit op zo’n prachtige wijze ontsloten hebben. Wateen ervaring, wat een prachtige natuur hier!

< P>

 

< P>

 

< P>

 

< P>

 

< P>

 

< P>

 

IMG 0458

We kijken nog even rond, komen een groep toeristen tegen die ons bueno camino wensen en we verlaten de vallei weer door een tunneltje, watminder donker en korter dan het eerste.

Boven ons cirkelen vale gieren inde thermiek, op zoek naar hun prooi.

< P>

 

We fietsen verder, eerste wat kale asfaltwegen en langzaam komen we in een bos terecht. Het is een opeenvolging van klimmetjes en afdalingen. Een slopende weg op deze manier. De bossen verdwijnen en maken plaats voor landbouwgronden, met name graanakkers en ook wel wat zonnebloemen. De spaarzame dorpjes die er zijn liggen een een stuk van de weg af en zien er niet uitnodigend uit. Ons tempo gaat langzaam omlaag ( Frans is hier goed in om het tempo constant en laag te houden; gelukkig, zo kunnen we de hitte goed aan) om zo weinig mogelijk last te hebben van de hitte. Maar de schaduwen zijn schaars en wefietsen af en toe in een oven.

IMG 0460Rond 13:30 komen we bij het dorpje Artance aan de route en besluiten te stoppen voor de lunch. We vinden achter de lokale kerk een schaduwrijk plekje met bank en de dorpspomp met fris helder water is vlakbij.
We picknicken en leggen het plastic van de tent op de grond, wat wasgoed/shirtjes er bovenop en het is een prima bedje voor het komende uur. We gaan lekker even een tukje doen.Dat lukt prima in de schaduw hier.

Tegen half vier besluiten we verder te gaan naar Puente de la Reine, nog een kleine 30 km. We vullen de bidons bij de dorpspomp en gaan weer de hitte in. Eerst krijgen we een afdaling en dan nog een venijnig klimmetje. Onze benen protesteren, maar daar moeten we gewoon doorheen. Dan blijkt de weg voor het grootste deel omlaag te gaan. Dat vinden we niet erg.
Na een tijdje gaan we onder de autoweg door en komen we op een drukkere provinciale weg. We stoppen even bij een tankstation voor een plaspauze en een ijsje. Van buiten zien die tankstations er niet uit, maar van binnen is alles piekfijn in orde. Menig nederlands tankstation kan een puntje zuigen aan de reinheid van de toiletten hier.
De weg is heel vervelend, zwaar vrachtverkeer dendert continue langs ons heen en we moeten voortdurend, zij het lichtjes, klimmen.
Dan draaien we van de drukke weg af, hebben nog een laatste klim en beginnen dan aan het traject naar Puente de la Reine. Dat is bijna geheel bergaf, wel zo gemakkelijk dus.
Vrij snel hebben we de laatste kilometers afgelegd en komen in Puente de la Reine aan. Dan op zoek naar de camping. Er staan richtingborden, maar de gps geeft een andere route aan. Die laatste volgen we en dan komen we op een immens steil pad uit, bestraat met puin. Fietsen kan niet meer, dus moeten we lopend, onze fietsen met bagage duwend, naar boven. Een stevige klus.
De camping is een combinatie van een auberge (met veel stapelbedden voor de pelgrims) en een camping. We kiezen een plekje op het terrein voor langkampeerders omdat we morgen hier ook willen zijn, we hebben dan een rustdag.
We kunnen voor het eerst deelnemen aan de pelgrimsmaaltijd in het restaurant en laten die gelegenheid niet lopen.
Tent opzetten, spullen afladen, douchen en naar het restaurant. Daar kopen we eerst een groot glas bier (hebben we verdiend, vinden we) en Annemieke heeft direct contact met een Nederlands echtpaar uit Waddinxveen die begin april te voet zijn vertrokken. Het eten is klaar en het is een bijzonder ervaring om aan lange tafels met personen te eten die hetzelfde doel voor ogen hebben. Het is een internationaal gezelschap, jong en oud door elkaar. Heel bijzonder om dit mee te maken.

Het was weer zeer heet vandaag en we hebben liters water gebruikt, gelukkig waren die ook voorhanden. Het landschap was afwisselend en soms imposant. Het ritme dat we vandaag hanteerden beviel prima en zullen we vaker gaan doen als het weer zo heet is. De komende dagen zal de temperatuur gaan dalen naar wat meer dragelijke waarden, dat vinden wij niet erg.
Het was leuk om in een gezelschap van pelgrims te verkeren, ieder met hun eigen motivatie. Iedereen spreekt iedereen aan, er zijn weinig barrieres. Het is wel meteen erg druk en lawaaierig, nu we niet meer met ons tweetjes zijn. Hier moeten we even aan wennen, die “herrie”.
Morgen gaan we uitrusten en Puente de la Reine bekijken, wassen, fietsen onderhouden en weer mensen ontmoeten. Nu zijn we moe.
Dank voordeze dag, we voelen ons zeer bevoorrecht.

< P>

 

< P>

 

< P>

 

< P>

 

< P>

 

27 juni 2012 Een lange, hete weg

Allereerst moeten we iets rechtzetten. We zijn 2 dagen geleden vergeten te vermelden dat zwager Bert van Gool jarig was. Door onze euforie van gisteren zijnwe het weer vergeten. Bert, alsnog gefeliciteerd!

We hebben afgelopen nacht slecht geslapen. Natuurlijk waren we nog moe na het bedwingen van de Col de Somport, maar het was ook zeer rumoerig op de camping. Ons routeboek waarschuwde al voor spaanse families die pas laat op de avond actief worden. We hebben lang mogen genieten van redelijk harde muziek op de camping. Toen we wakker werden waren we allebei behoorlijk stijf in onze benen, echt fit waren we niet.
We wilden eigenlijk vroeg vertrekken, maar dat is er niet van gekomen. We doen rustig aan met het opruimen en het ontbijten. Een stuk later dan dat we van plan waren vertrekken we.
We hebben de keuze op de touristische route te volgen of direct vanuit de camping rechtsaf de N240 op te gaan. De toeristische route is natuurlijk veel mooier, maar kent wel een paar stevige klimmetjes.

We besluiten de toeristische route te nemen, we komen hier waarschijnlijk nooit meer. Even terugfietsen naar Jaca en dan de bergen in. Bij het klimmen merken we dat we niet fit zijn. Het gaat moeizaam en we gaan maar langzaam vooruit.
IMG 0444De omgeving is wel prachtig en we genieten, ondanks de vele zweetdruppels, van het landschap. Bossen en vergezichten, met name op de Pyreneën wisselen elkaar af.
Het is wel hard werken voor ons.

 

IMG 0446Na de eerste klim en een steile afdaling volgt de volgende klim, naar een klooster. Een imposant vierkant bouwwerk. Het bezit een restaurant en als we daar willen lunchen blijkt dat dat pas vanaf 1:30 kan, we zijn een uur te vroeg. We overleggen even en besluiten doo te fietsen, dat uur gaan we niet zitten wachten. In het nabijgelegen parkje eten we een banaan en we gaan verder.

IMG 0448We zijn in de veronderstelling dat we nog een venijnig klimmetje krijgen, maar dat is niet zo, dat ligt al achter ons. We hebben nu een 8-10% afdaling voor de boeg over vele kilometers. Opeens zien we bouwwerken in en tegen de rotswand gebouwd. Het oude klooster, de voorganger van dat waar we zojuist waren. Wat mooi! ALs we nietsvermoedend naar binnen lopen worden we door een haastig toegelopen spaanse teruggeroepen. We moeten eerst kaartjes kopen. We kijken even naar de prijs en vinden 11 euro pp te gortig. Dat doen we dus niet.

We gaan verder naar beneden in de snelle afdaling. De auto’s hoeven ons deze keer niet in te halen, we gaan sneller dan zij. Er is een snelheidslimiet van 40 km/u op deze helling, maar wij overtreden hem regelmatig. Best wel eens leuk zo.
We komen snel aan in het dorpje Santa Cruz, waar we willen gaan lunchen. Snel zien we een hotel/restaurant en gaan daar met enige schroom naar binnen. Niet nodig, het menu van de dag kost 13,50 en is een prima maaltijd (inclusief brood, water en wijn). Na een kop koffie IMG 0451gaan we weg en gaan we de lokale kerk bekijken, een schoolvoorbeeld van romaanse bouw. Een paar prachtige altaarstukken zijn ook aanwezig.
We vragen aan de beheerder die aanwezig is een stempel voor ons paspoort en of het water in de dorpskraan goed drinkwater is. Dat is zo en we vullen onze bidons met lekker koel water.
Dan gaat de tocht weer verder. Eerst nog snel naar beneden, maar dit wordt langzaam minder zodat we met een vaartje van 25km/uur zonder te trappen naar het dal gaan.
Daar draaien we alsnog de N240 op. Die is rustig vandaag en dat is wel zo lekker.
De weg gaat langzaam omlaag en we fietsen lekker door. Bij de lunch hebben we overlegd wat we doen, er is een camping op 47km en de volgende op 83 km. Het is erg heet. Maar gezien het feit dat de weg bijna geheel dalend is besluiten voor de verre optie.
De N240 is een vrij rechte streep door het landschap dat kaler, dorder en heter wordt. Het wordt de warmste dag die we tot nu toe hebben meegemaakt. Zo lang we dalen gaat het prima, we hebben wat tegenwind, een warme wind, maar die koelt wel lekker, wel hebben we veel water nodig. Af en toe zit er echter een klein klimmetje in en dan valt onze snelheid weg. In de bloedhete zon hebben we dan geen koeling meer en dat is afzien en veel drinken.
IMG 0452We komen steeds minder bebouwing tegen, laat staan winkels oid.
Dan zien we in het landschap een dorp op een eenzame heuvel opdoemen. Dat is wel een apart gezicht zo.
De weg buigt net voor het dorp af en we hoeven die heuvel gelukkig niet op.

Bij een benzinepomp vullen we onze bidons weer, we hadden onszelf inmiddels een beetje op rantsoen gezet voor wat betreft het water. Dat is een kostbaar goedje vandaag en vooral op deze hete, droge vlakte.

Dan fietsen we langs een stuwmeer en aan dat meer moet de beoogde camping liggen. Het is alleen een erg groot stuwmeer en het duurt nog even voordat we op de camping zijn. De weg gaat wat meer stijgen en dalen en de vaart is er bij ons toch wel uit. De vermoeidheid en hitte eisen hun tol.
IMG 0454Dan draaien we de camping op en kiezen een plaatsje uit aan het meer, met een mooi uitzicht.
We hebben geen boodschappen kunnen doen en doen dus een beroep op onze noodvoorraad (die speciaal voor dit soort momenten is aangelegd). We douchen, eten, wassen af en werken onze blog bij.

Het was heet vandaag, heel erg heet, volgens het weerbericht 37 graden. Dat zijn we niet gewend en we moeten hier op een andere manier mee omgaan. Het gaat dus niet alleen om onze conditie en de fiets en zo, maar ook het weer speelt hier een belangrijke rol. Dat gaan we even leren. Het is een typische omgeving waarin we fietsen, heet, droog en dor. Hoe moet dit zijn aan het eind van de zomer?
Het is weer een ervaring die we hebben opgedaan.

Dank voor deze dag, we voelen ons moe, warm, maar zeer bevoorrecht.!

Page 1 of 7

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: