Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman

Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman, voorbereidingen, verslagen en routes.

3 juli 2012 Het spaanse graan gaat ons weerstaan

Vannacht hebben we geslapen in de gemeentelijke refugio van Burgos. Dat is een grote refugio met, officeel, 140 slaapplaatsen, verdeeld over 6 etages. Gisteren hebben we foto van onze slaapzaal op de 6e al meegestuurd. Annemieke heeft goed geslapen, maar Frans heeft veel last van de snurkers op de zaal (zelf snurkt hij ook regelmatig, maar dat hoort hij zelf niet…). De volgende keer worden er toch oordopjes gebruikt.
We zijn al vroeg uit de veren. Er hangen geen gordijnen voor de ramen en met het opkomen van de zon, wordt het ook binnen licht. Veel mensen slapen nog, dus we doen in eerste instantie zo zachtjes mogelijk. Slaapzakken en lakens opruimen, fietskleren aan, tassen in orde brengen en dan naar beneden, naar de gemeenschappelijke ruimte, om te ontbijten. We hebben nog muesli en konden gisteren soya-melk kopen. Lekker. Dan tanden poetsen, fietsen beladen en de deur uit.
In het centrum van Burgos is het een groot voetgangersgebied en enigszins glooiend, er zijn veel straatjes die eindigen in trappen en daar kunnen we met onze zware fietsen niet naar beneden. Het is even zoeken, maar dan vinden we weg uit het centrum. Omdat het nog zo vroeg is zijn de wegen nog nagenoeg leeg en kunnen we snel dwars door Burgos weg. Als we Burgos uit willen fietsen krijgen we meteen een lange stevige klim voor de kiezen,goed om de spieren op te warmen.

IMG 0536We komen boven en zien achter ons de wereld waar we vandaan zijn gekomen nog in nevelen gehuld.

Vandaag gaan we hoogvlakte betreden en het routeboek belooft ons niet zoveel klimwerk, we zullen zien. We komen door het eerste plaatsje en willen wat inkopen doen, maar de lokale Spar is nog gesloten. We zijn gewoon te vroeg, 08.15 u.. We fietsen door en gaan eerst over wat bergruggen heen. Aan alle kanten zien we al tekenen wat ons te wachten staat. Graan, graan, zonnebloemen, niks en nog meer graan. Dan rijden we een dorpje in en zien dat de bar open is. Dat betekent koffie! We stoppen en drinken koffie( we zien er blijkbaar hongerig uit (of heeft ze gehoord dat we het over broodjes/ bocadillos hadden)want we krijgen spontaan 2 cakejes van haar) en als we weer opstappen sluit de aardige mevrouw uit de bar de deur en gaat weg. Ze is dus speciaal voor ons wat langer open gebleven.
IMG 0538Dan krijgen we een paar kilometer een grindweg, de wandelaars krijgen die voortdurend en dit is bedoeld om ons ook eens te laten meemaken wat dat is. Hier en daar wordt gesproeid en samen met het stof van de weg zorgt dat ervoor dat onze fietsen en fietstassen behoorlijk smerig worden, ze hebben al een poetsbeurt verdiend, maar nu helemáál. Dat zien we later wel. En weer graan, graan en nog eens graan.

IMG 0541We klimmen geleidelijk naar de hoogvlakte, alhoewel, geleidelijk? Het is eerder met horten en stoten. Na een stevige klim krijgen we een afdaling die uiteindelijk alleen maar meer slijtage aan de remblokjes oplevert. Aan het einde van de afdaling is steevast een scherpe bocht of rotonde die een nieuwe klim inluidt.

Dan is het voorbij, we zijn op de hoogvlakte.
IMG 0546Eerst nog een lange gestadig dalende weg en dan blijft het redelijk vlak. Een bijzonder moment is wanneer we dwars door een ruïne van een abdij San Anton heen fietsen, de weg is gewoon onder een van de bogen aangelegd.( ondertussen passeren we steeds meer caminogangers. leuk!)

 

 

IMG 0548In de ruïne is nu een refugio gevestigd en we ontdekken een San Antonbeeldje in een oude nis.

 

 

 

 

IMG 0550En verder gaan we weer, tussen graan en af en toe bomen. De wandelaars lopen soms parallel met ons en soms zien we hun paden helemaal niet meer. Wij volgen keurig de fietsroute, maar het lijkt erop alsof veel mountainbikers die de route ook volgen het wandelpad volgen. Dat is lastig, wandelen en fietsen gaat niet zo heel erg goed samen.

De dorpjes die we passeren bestaan alleen nog dankzij de camino. Als die er niet was zouden ze allang leegstaan, volgens ons. Buiten graan is hier niets.

IMG 0552We krijgen trouwens steeds meer honger, vanochtend muesli gegeten en naast een enkele banaan en reep (en pain au chocola) hebben we niets meer gehad. We moeten er nog aan wennen dat we vanuit een refugio vroeger vertrekken èn dat men in Spanje later luncht. Voortaan moeten we ervoor zorgen dan we rond 11:00 u iets stevigs eten.
In een van de dorpjes Bocadillo el camino, is een alberghe voor de pelgrims met restaurant en daar gaan we lunchen. Heerlijke uiensoep en daarna weer varkenslapje met sla en ijs toe. Sla is blijkbaar de enige groente die men hier kent. De tuin van het restaurant is prachtig, met een beeld van een pelgrim, stenen sculpturen en boomwortels die als mensen zijn neergezet. Het is een mooi tafereel en een gemoedelijke sfeer. De bediening is net zo gemoedelijk en heeft een “rust eerst maar uit” sfeer. Je zal hier overnachten! Het serviesgoed is eigen gebakken aardewerk, met eigen logo; erg leuk om ook dat hier mee te maken.
De inwendige mens is weer verzorgd en we gaan verder.
IMG 0560Het pad van de wandelaars loopt nu direct langs de weg. Hierdoor zien we nu eindelijk ook meer fietsers op onze route.

 

 

 

 

IMG 0557We komen langs een van de sluizencomplexen van het kanaal van Castille. Dit kanaal is oorspronkelijk bedoeld voor irrigatiedoeleinden, maar men wilde er ook scheepvaart op uitoefenen. Dit laatste is er nooit van gekomen, maar de sluizen staan wel op de lijst van europese cultuurgoederen.

 

 

 

En weer gaat het verder tussen de graanvelden. De weg begint meer te glooien en er komen wat lastige klimmetjes. De wind is langzaam krachtiger geworden en wij hebben hem pal tegen.
Dan blijkt onze Nederlandse fietsachtergrond. We wisselen de koppositie regelmatig af en maken best aardige vaart. Een fietser die er wat doorheen zit wordt gepasseerd en Frans probeert hem duidelijk te maken dat hij aan moeten haken. Dat lukt hem blijkbaar niet meer.
Het laatste dorp, waar de camping is, is in zicht en natuurlijk krijgen we dan nog eerst een kuitenbijter voor de kiezen. Dit al vaak het geval geweest deze tocht: net voordat we bij de bestemming zijn kunnen we nog een keer aan de bak.
Dat leed is snel geleden en we vinden zonder problemen de camping. Even inchecken, de tent opzetten, douchen, boodschappen doen, koken en eten en dan: koffie en bloggen.

Het was een lange rit vandaag, we waren vroeg weg en hebben veel kilometers gemaakt. Het was weer een ander stuk Spanje, waarbij o.a. opvalt dat de mensen hier veel aardiger kijken en doen dan we tot nu toe hebben gemerkt. We moeten iets anders omgaan met de eetmomenten op de dag, maar dat regelen we wel. We zijn moe, en ondanks die vermoeidheid weten we goed met elkaar om te gaan. We kamperen weer en zijn, gelukkig, weer even op onszelf.
Onze gedachten zijn, en helemaal op dit soort wegen, vaak bij mensen die het moeilijk hebben, misschien steunt ze dit een beetje.
We zijn trots, voldaan, maar vooral dankbaar voor deze dag. We gaan dadelijk het plan voor morgen maken en voelen ons bevoorrecht.

Total distance: 97.9 km
Max elevation: 942 m
Min elevation: 776 m
Total climbing: 900 m
Total descent: -936 m
Average speed: 16.45 km/h
Total time: 09:45:36
Download

Vorige

2 juli 2012 Een koude wind

Volgende

4 juli 2012 Bijna het einde van eindeloos

  1. Ad en Marlies

    Jaaaaaa!!!!!! OP de kaart is Santiago de Compestella en jullie fietstraject samen te zien, jullie komen steeds dichter bij je doel, fantastisch!!!!
    Voor morgen weer een goede dag toegewenst, veel liefs.

  2. Anja en Rini

    Zat al op jullie verhaal te wachten: wat mooi weer. Knap: jullie conditie. Leuk om te lezen dat julli graag op jezelf bent en minder graag in een refugio. Volgens ons hebben jullie nu 2453 km gefietst!!! Wat een prestatie!
    Hebben jullie al rollo’s gezien: middeleeuwse zuilen met een ijzeren kruis erop? Als een soort wegwijzer voor de pelgrims?
    Nou, we kijken elke dag met ongeduld uit naar jullie blog! Succes morgen: toi,toi,toi. Dikke kusXXX

  3. Leo Dix

    Kanjers vanuit het Waikse ,wat gaat het goed, elke avond kijken we even hoe ver jullie nog moeten fietsen en na het hooggebergte wat er aan komt is jullie beloning daar. Zelfs Marijan die ik wel vertel hoe het gaat vindt het een geweldige prestatie en met de rest van de week zal jullie enthousiasme alleen maar toenemen want het eind is in zicht.Geweldig en een groet uit Wijk.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: