Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman

Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman, voorbereidingen, verslagen en routes.

18 juli, wijdse uitzichten

Het zonnetje schijnt op onze tent als we wakker worden, dat willen we ook en daarom hebben we tent speciaal op dit plaatsje neergezet, gelukt dus. Dan kan de tent wat drogen in zon. Hij is nat, niet aan de buitenkant, maar aan de binnenkant, condens van onszelf. Dat heb je nu eenmaal met lichtgewicht tenten…

Heerlijk die zon, dat is lekker wakker worden. Al snel hebben we onze boterhammen op, ook al omdat we gebruik kunnen maken van een waterkoker van de camping. Anders moeten we zelf water koken voor de thee en koffie, dat scheelt niet alleen benzine, maar ook tevoorschijn halen en weer opruimen van de brander.

Ruim op tijd, maar wat is tijd als je vakantie hebt, verlaten we de camping. even een klein stukje bergop naar de route en dan veelal bergaf naar Detmold, de eerste grote plaats die we vandaag aan doen. Het fietsen gaat lekker en eigenlijk hebben we weinig belangstelling voor Detmold, de gedachten zijn blijkbaar al bij de komende klimmetjes.

Net buiten Detmold stoppen we nog even bij een kerkje om binnen te kijken, helaas geen kaarsjes, het is een evangelische kerk. Strak en netjes van binnen, maar geen katholieke “tierelantijnen” die ons geloof zo mooi maken.

Dan gaan we eerst langzaam, maar steeds steiler omhoog. Het echte klimmen komt pas over een paar dagen, maar deze mogen er ook zijn. Over mooie asfaltwegen klimmen we gestadig, meestal is het goed te doen, maar af en toe moeten we stevig aan de bak, een stukje van 10-11% schatten we levert toch wel de nodige zweetdruppels. We denken in Nederland altijd dat we best wel hellinkjes hebben, met de Posbank en de Amerongerberg, nou, dat is niets vergeleken met wat we nu hebben, en het Harzgebergte moet nog komen. Nu gaat het ons eigenlijk gemakkelijk af. Na de top is altijd weer afdalen en dat is in dit geval erg fijn over een lange rechte asfaltweg in het bos.

Beneden komen we bij de “Externsteine”, een indrukwekkende rotsformatie midden in het landschap. Ze kunnen beklommen worden met een trap en dat doen we dan ook. In ons routeboek staat dat deze Externsteine behoren tot de must-see van deze route. En dat doen we dan ook trouw.

We lunchen daar, hebben al vroeg honger en die honger blijft de hele dag bij ons, we moeten blijkbaar hard werken terwijl we vrij gemakkelijk omhoog gaan.

Na de Externsteine weer even omhoog en omlaag en dan de derde piek in dit bos, die gaat via een puinweg, dat valt wat meer tegen, omdat we naast het klimmen ook attent moeten zijn op de gaten in de weg. De afdaling over deze weg is echt vervelend. Het volgende dorpje kent gelukkig weer goede asfaltwegen en daar zijn we blij mee, het klimmen en dalen gaat voort. We verlaten het donkere, prachtige bos en fietsen verder, oostwaarts.

De omgeving heeft wel iets weg van Zuid-Limburg, waar je langs de rand van het bos en de vallei fietst, alleen is het hier net even hoger…

Het bos verdwijnt langzaam en we fietsen weer over boerenland. Het is helaas dun bevolkt en dat is te merken, geen terrasjes en geen winkels onderweg. Volgens de route schampen we Nieheim en we besluiten om daar even naartoe te gaan. Na even zoeken vinden we een Eiscafé en eindelijk kunnen we even lekker koffie drinken en een ijsje eten. Daar knappen we van op, al dat klimmen slurpt toch wel veel energie weg.

Na Nieheim fietsen we in het open land, prachtig die weidse uitzichten, we genieten intens van de mooie omgeving. Bij Frans vliegt plotseling een wesp of bij onder zijn zonnebril en raakt blijkbaar in paniek en steekt, net onder zijn oog. De zonnebril vliegt af en het beest is gevlogen. Annemieke behandelt de steek. In het begin doet het pijn en zwelt het op, maar aan het eind van de dag is niets meer van te zien.

Dan nog drie stevige klimmetjes en na Vörden gaat de weg dalen en dalen en dalen en dalen. Heerlijk. Kilometers lang dalen we met zo’n 25 km/u over een prachtig pad door bossen en weilanden. Af en toe is het zelfs koud…
Al snel komen we in Höxster, waar we de camping aan de Weser opzoeken. Prima camping, niks mis mee, maar wel een beetje groot…

Morgen komt er eerst een stevige klim en daarna gaat het bergafwaarts, hopelijk niet met ons… Langzaam beginnen we wat zadelpijn te krijgen, maar dat gaat ook wel weer over.

Het was een prachtige dag en we zijn dankbaar dat we dit mogen doen.

Total distance: 75.28 km
Max elevation: 302 m
Min elevation: 93 m
Total climbing: 1044 m
Total descent: -1057 m
Average speed: 15.84 km/h
Total time: 08:02:59
Download

 

Vorige

17 juli, een klim die een klimmetje werd

Volgende

19 juli, van de rivier naar de top

  1. Mooi verhaal weer.

  2. Paula v.d. Meer

    Het blijft leuk om de verhalen te lezen. Verl (fiets)plezier verder.
    Groeten
    Ton en Paula

  3. Dick Pieterse

    Leuk die foto’s erbij, geeft een beeld hoe jullie reis er uitziet. Hopelijk geen wespen meer die aanvallen. Succes!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: