Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman

Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman, voorbereidingen, verslagen en routes.

16 juni 2012 Het is even klimmen, maar dan heb je ook wat….

De zon schijnt vanaf het moment dat wij ons deze ochtend bewust worden van de wereld om ons heen. Maar helaas niet op ons plekje, dat is de “prijs” die we moeten betalen om een picknicktafel te kunnen gebruiken.
We ontbijten en voor de zoveelste keer pakken we de tent nat in. Er wordt afscheid gewuifd van de andere fietsers en we vertrekken. Om van de camping op de route te komen hebben we direct een klimmetje en daarna een afdaling. Dan zet het echte klimmen in. Vandaag is een etappe die onze klimspieren verder getraind heeft…
IMG 0294We koersen langs de Vézère en genieten weer van het inmiddels bekende maar niet minder mooie landschap.

 

 

IMG 0295In een klein dorpje, Donzenac, zien we de eerste St. Martin kerk van vandaag. Daar hebben we ook onze lunch genoten. Voor een stevige prijs helaas.

 

 

 

IMG 0296Opvallend was het Maria-altaar, wat de indruk gaf alsof het in een grot was ondergebracht.

 

 

 

 

 

We wilden een kaasje aansteken, hebben het kaarsje ook gekocht, maar er waren geen lucifers. Dan maar het kaarsje zo neergezet in de hoop dat het alsnog wordt aangestoken.

IMG 0297De staties blonken uit in de expressie op de verschillende gezichten. Let eens op de haat van het gezicht van de soldaten. Het spat er vanaf.

 

 

 

 

 

IMG 0298Naar Donzenac toe was het al aardig klimmen, en dit is na Donzenac niet minder geworden. Op weg naar Brize -la-Gaillarde hebben we kilometers geklommen (en ook weer gedaald). Het leek wel alsof we lang de rand van de rest van Frankrijk fietsten. Dan weer rechts en dan weer links van ons de mooiste vergezichten (en dan echt heel erg ver!).

IMG 0300

Brize is een grote stad, waar we vrij gemakkelijk (lopend, het is voetgangersgebied)doorheen kwamen. Ook hier staat een kerk genaamd St.Martin. Toen we daar binnenkwamen begon de organist juist te oefenen. Onder “sprookjesachtige” klanken liepen we door de kerk. IMG 0302Heel opvallend was het altaar. Daarin lag een beeld van een man in rust na de dood. We hebben niet kunnen achterhalen wie dit voorstelde, Jezus misschien?

 

Na Brize kregen we een klim van 6 km tussen 8 en 10% voor onze kiezen. Een mooie test. Het eerste deel was werken, daarna ging het eigenlijk prima. Wat een machtig gevoel in je benen geeft dat als je zo’n klim relatief gemakkelijk hebt bedwongen!
IMG 0304Daarna bleven we hoog boven Frankrijk fietsen op kleine landweggetjes met links en rechts weer de vergezichten. Opeens opent zich, na een klimmetje, het zuiden van Frankrijk voor ons. Het ligt als het ware aan onze voeten. Zou Mozes ook zoiets ervaren hebben toen hij het Beloofde Land voor het eerst aanschouwde?

 

IMG 0306Weidse vergezichten wisselen af met idyllische plekjes. Wat een schoonheid. Het is dat we verder willen, anders zouden we lang kunnen genieten van dit moois.

 

 

 

IMG 0308Dan nog een stevige klim naar Turenne, we zagen de burcht al van verre liggen, maar de klim er naartoe en weer verder was weer een goede training. Verassend was de nederlandse waard toen we een ice-tea gingen drinken. Dat hadden we niet verwacht. In Turenne besloten we door te fietsen tot Martel en boodschappen te doen in l’Hopital Jean.

Het laatste stuk was weer een klim, maar dat waren we vandaag wel gewend; we hadden bijna meer last van de vliegen om ons heen (die op ons eerlijke zweet afkwamen, we dropen!) dan de steile helling.
In Martel werden we aangenaam verrast door het feit dat de camping direct aan het begin van het stadje lag en direct aan de route. Dit kostte dus geen extra inspanning.

Het was een mooie zonovergoten dag. We hebben weer de nodige klim-ervaring opgedaan. Vanmorgen hoopten we Martel te bereiken. Gezien het vele klimmen was het maar de vraag of dat zou lukken, maar achteraf moeten we constateren dat het prima is gegaan.(de rug van Annemieke is weer als vanouds, gelukkig!) Een pluim voor onszelf!

Onderweg komen we geregeld fietsers tegen, recreatief of op reis zoals wij; er wordt gegroet zoals vrachtwagenchauffeurs dat elkaar doen.

Het landschap verandert wat, er zijn weinig landbouwgronden, meer graslanden met én zonder koeien;
vaak zien we bossen schuin boven ons en onder ons bos mét stroompje. Prachtig! De ervaring om deel uit te maken van een wijde wereld is vandaag weer duidelijk geworden. Regelmatig konden we kilometers ver weg kijken en ons deelgenoot voelen van deze wereld en deze aarde.
We zijn ervaringen rijker en voelen ons gezond en sterk.
Dank voor deze dag, het is een voorrecht om deze reis te mogen maken.

Total distance: 81.87 km
Max elevation: 472 m
Min elevation: 115 m
Total climbing: 1448 m
Total descent: -1456 m
Average speed: 17.39 km/h
Total time: 09:36:26
Download

Vorige

15 juni 2012 Rust!

Volgende

17 juni 2012 Een kort ritje met een grandioos uitzicht.

  1. Laila

    Ik lees met veel plezier jullie blog, haal me de Franse wegen voor de geest en bedenk hoe jullie route eruit ziet. Totdat ik vandaag in de file stond op de A20… in Frankrijk welteverstaan onderweg naar onze vakantiebestemming. En ineens realiseer ik me dat Uzerche op de borden stond, ik check snel jullie blog en Ja hoor!  Ben ik gewoon net lang jullie gereden!  Ik geniet nu dus van hetzelfde uitzicht, de fraaie vergezichten en het zonnetje. Hoe de klimmetjes werkelijk voelen worden me gelukkig bespaard gebleven in de auto. Dus vol lof en respect voor de mooie reis die jullie ondernemen, zet hem op! Ik lees graag met jullie mee. Mocht Marminiac op jullie route liggen…..  
    Groetjes Laila

  2. Anja en Rini

    In ieder stadje een….kerkje. Kun je ze nog tellen, zoveel. Knap hoor, dat klimmen. En dalen natuurlijk. Geef jezelf een schouderklopje! Ben aan het uitzoeken hoeveel kilometer jullie nu al gereden hebben. Ver over de duizend begrijp ik. Maar hieveel precies?
    In ieder geval: geniet en sterkte. Toi,toi,toi. Dikke kusXXX

  3. Net weer even een weekje belevenissen gelezen… Mooie verhalen.
    Laat je niet ontmoedigen door iemand die de Pyreneeën niet aandurfde. Met de kilometers klimmen die jullie nu in de benen hebben halen jullie dat straks “een makkie”.
    Ik hoop wel dat de zon nu een beetje blijft schijnen voor jullie.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: