Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman

Fietstochten van Annemieke en Frans Bosman, voorbereidingen, verslagen en routes.

16 juli 2012 Zee, duinen en fietspaden

WP GPX Maps Error: GPX file not found! /home/bosmanf0/public_html/fbosman.nl/fietsen{/wp-content/uploads/spoor_16-jul-12-1.gpx}
Warning: sizeof(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/bosmanf0/public_html/fbosman.nl/fietsen/wp-content/plugins/wp-gpx-maps/wp-gpx-maps_utils.php on line 155

Bij het maken van deze blog blijkt dat de aansluting van de camera op de computer niet werkt. Of dit aan het kabeltje ligt of dat er iets anders aan de hand is,is niet duidelijk. Geen foto’s dus vandaag.

Het was koud vannacht en dus is vanochtend alles nat. De tent is van binnen en van buiten drijfnat. We hebben het plaatsje niet helemaal goed uitgekiend, want de ochtendzon zit nog net achter de bomen.
Na het gebruikelijke ritueel halen we de tent leeg en verplaatsen hem zodat hij nog even in de zon kan staan. Een opmerkelijke medekampeerder wijst ons nog op de lader met accu’s die nog aan de stroompaal hangt. Die mogen we vooral niet vergeten!
Gisteren heeft Frans een groot gedeelte van de kustroute uitgetekend op de kaart en vervolgens op de gps gezet. Zo kunnen we weer lekker gemakkelijk navigeren.
We zitten zonder koffie en hebben ons laatste zakje thee aangesproken, niet helemaal goed gepland dus…
Als we de laatste thee ophebben gaan we toch maar de tent opvouwen. Hij is een stuk droger, maar nog behoorlijk nat. Die moeten we straks weer even laten drogen voordat we hem kunnen gebruiken.
We laden de fietsen en rijden de camping af. Direct doen we boodschappen voor vandaag (inclusief thee en koffie!) muv vlees en aardappelen oid, dat kopen we straks wel.
De camping ligt maar een klein stukje van de route af en en al snel fietsen we weer over het voormalige spoorlijntje. De route van vandaag belooft dat we alleen maar fietspaden zullen hebben. Wat een luxe, en dat in Frankrijk!
Het landschap verandert langzaam, dat was gisteren al te zien. Het is lieflijker en afwisselender geworden. De route glooit wat op en neer, niet teveel, want dat kon zo’n treintje niet trekken!
Een paar scherpe bochten brengen ons bij een brug van de snelweg over een riviertje waar ook wij onder de snelweg doorgaan. Dat moet nieuw zijn aangelegd, zo’n trein kon nooit zulke bochten maken.
Als we de golf van Arcagon,de baai vóór de oceaan, naderen wordt het landschap opener en meer bewoond. We fietsen met een behoorlijke vaart en hebben eigenlijk niet in de gaten dat we op deze manier niets van de dorpjes zien. De route voert via een groene strook door de plaatsjes heen, of er net achter langs, en wij merken niets van die plaatsjes.
In een keer zien we het plaatsje Audange, daar willen we even naar toe, niet alleen om koffie te drinken, maar ook naar het haventje waar kleurrijke houten keetjes staan van de oestervissers. Het is een mooi gezicht daar. We fietsen naar de uiterste punt van de haven en Frans wordt staande gehouden door een mevrouw in een auto en Annemieke door een meneer die lopend is. Beiden leggen ze ons uit dat het uitzicht wat we hier hebben uniek is. Je kunt zo het hoogste duin van Europa zien liggen, het duin van Pillan. Voor ons zien we de boten in de haven in de modder liggen, het is eb. Het zijn oude boten van oestervissers die nu voor de recreatie worden gebruikt. De mensen zijn duidelijk trots op hun streek en vinden het leuk erover te vertellen. Wij vinden het leuk om zo spontaan de informatie te krijgen.
Daarna willen we koffiedrinken op een terrasje, maar worden door de ober, roepend vanuit de deur, verwezen naar een ander terras, waar we zijn gaan zitten is bedoeld voor eters. We aarzelen even, maar besluiten bij de buurman koffie te gaan drinken, ten eerste heeft die een terras waarbij we iets kunnen zien en ten tweede houden we er niet van om zo behandeld te worden. Beleefdheid is hier meestal wel aanwezig, maar ook soms ver te zoeken.
Na de koffie fietsen we verder over het voormalige treinbaantje. Het is mooi om te zien dat de oude stationnetjes nog intact zijn en nu worden gebruikt als woning of als kantoor. Het geeft een bijzonder sfeertje aan deze route.
Na een tijdje buigen we naar het westen om de noordkant van de golf te ronden. Hier fietsen we over een gewoon fietspad, het treintje liep blijkbaar niet verder.
Langzaam verandert de omgeving weer, het wordt minder bewoond en het wordt een oud duinlandschap. Oude zandduinen en hoge dennebomen, hele concerten, gezaag, van sprinkhanen kenmerken ons uitzicht en de omgeving. De zee nadert!
Naast een scherpe bocht naar rechts staat een bankje waar we even een appel eten, daarna gaat het verder in noordelijke richting. We fietsen nu in de duinen langs de zee. De zee zelf zien we niet, de duinen zijn te hoog om eroverheen te kijken en de doorgangen maar sporadisch. Het is zeer rustig, alleen ter hoogte van de toeristische plaatsjes is het druk met mensen die naar en van de zee lopen.
Een keer komen we terrasjes tegen en daar drinken we wat. In Ocean Lacanau doen we de laatste boodschappen en zoeken een camping. Dat is jammer. We hadden het kunnen weten, maar 45 euro voor een nacht vinden we veel te veel. Dan maar wat verder het binnenland in. De eerste camping die we aandoen zegt dat hij vol is. We geloven er niets van, maar ja… We krijgen wel de naam van een camping 5km verderop. Dat wordt nog even doorfietsen. Die camping blijkt een enorm vakantiedorp te zijn, niet echt wat we deze reis gewend zijn. Het tarief is redelijk en het ziet er verder goed uit. We besluiten hier te blijven, niet alleen vannacht, maar ook morgen. We zijn toe aan een rustdag en met name onze kleren en fietsen zijn toe aan een onderhoudsbeurt.
Vanavond eten we voor het eerst sinds lange tijd eenvoudig aardappelen, groenten en vlees. Wat een feest. Annemieke tovert een lekkere maaltijd tevoorschijn op ons eenvoudige gaspitje. We gaan douchen en daarna lekker slapen.

Het was een prachtig fietstochtje, dit leek heel erg op vakantie. Het weer is prachtig en de weg is prachtig. Dank voor deze dag, we zijn bevoorrecht.
< BR>

Download

Opmerkingen van Facebook

Vorige

15 juli 2012 We vervolgen onze tocht

Volgende

17 juli 2013 Een zonnige rustdag

  1. Ad en Marlies

    Jammer, geen foto’s, we zijn zo gewend geraakt en verwend met mooie beelden, hopelijk is het weer snel verholpen!!!
    Wat fijn dat jullie tocht weer ontspannen verloopt en dat het nu ook echt op vakantie lijkt.
    Morgen weer lekker uitrusten en genieten van de omgeving!!! Veel liefs.

  2. Jos Arends

    Ondanks het gemis van de foto’s is het zo duidelijk beschreven, dat het een mooi en interessant gebied is waar jullie hebben gefietst. Geniet van de rustdag morgen. Jullie lopen dan in de pas w.b. de Tour de France: ook zij hebben morgen een rustdag. Geniet ervan en tot de volgende blog.
    h.gr.,
    Jos

  3. Elly van Gool

    Nou, als ik dit allemaal lees, gaat het wel goed met jullie!! Ik heb echt respect voor jullie twee
    Maar: hoe gaat het nu met jullie goede doel? Klopt het dat er nu 525,- is binnengekomen voor die voedselbank? En dat jullie graag 2.500,- zouden willen ophalen? Jullie zijn al op de terugweg….

    groetjes,
    Elly

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: