Vannacht heeft het geregend en het grasveld waarop we staan heeft lang gras. Kletsnat dus. Maar de tent is waterdicht! De enige druppels waar we last van hebben is ons eigen condens.

We doen rustig aan, vandaag is maar een korte etappe, iets meer dan 50km. Hans Reitsma, de routeplanner, plant de dagelijkse routes van camping naar camping en in dit geval heeft hij weinig keuze, want er zijn maar weinig campings op dit traject. Morgen hebben we 58 km en we hebben nog even gedacht om ze te combineren, maar doen het toch lekker niet. Lekker nog even semi-rustdagen voordat het echte werk gaat beginnen.

We gaan op weg en fietsen door het vlakke dal van de Donau. Akkers en weilanden overheersen hier. Het zonnetje is al een beetje doorgebroken en de jasjes zijn uit. Natuurlijk fietsen we in korte broek.

Na zo’n 12 km moeten we een heuvelrug over om uit het dal van de Donau te komen. Als we beginnen aan de klim, 700 mtr 6-9%, begint het te regenen. We willen tijdens het klimmen niet stoppen om de jasjes aan te doen en komen nat van de regen en het zweet boven. Daar breekt de zon alweer door alhoewel de afdaling wel koud is. De kleren drogen dan wel lekker snel.

Dirk en Els hebben ons inmiddels ingehaald en gevieren fietsen we verder. Soms een eenvoudige klim en regelmatig vlak of zelfs iets dalend.

Na weer wat klimmetje fietsen we even op een hoog plateau en komen langs een werkschuur waar net iemand met zijn auto naar binnen is gereden. Hij roept ons aan en vraagt waar we naartoe gaan. De hele maand komen hier ’s morgens al zwaar bepakte fietsers langs en hij vraagt zich af wat die allemaal doen. We vertellen dat we naar Rome fietsen en hij vindt het fantastisch. Wunderbar. Das ist ein schone Reise. Hij is ook een fietser en maakt een foto van ons routeboekje zodat hij de route enz. op internet kan opzoeken. We fietsen de nieuwste route die Hans Reitsma heeft uitgezet en die is pas vorig jaar uitgekomen. Vandaar dat mensen nog verrast zijn als ze ons langs zien komen. We hoeven maar even te stoppen en te doen alsof we de weg zoeken en meteen is iedereen hulpvaardig.

We komen door een dorp en drinken koffie en doen boodschappen bij de Edeka. En we scoren weer lekker brood.
Even na het dorp komen we terecht op het traject van een oude treinbaan. Een mooi wegdek en gelijdelijk klimmen en dalen. Frans en Dirk rijden veel naast elkaar en zijn dan zo in gesprek dat ze de snelheid vergeten. Op een gegeven moment reden ze 28 op een vlak stuk, en dat met die bepakking!!

Na het treinbaantje hoeven we nog paar een paar km naar de camping bij Augsburg. We krijgen natuurlijk binnendoor-weggetjes voorgeschoteld en als wij staan voorgesorteerd om linksaf te gaan, stopt een mevrouw in een auto naast ons en zegt dat we de beter de treinbaan kunnen nemen. Zoals we stonden voorgesorteerd leek het alsof we terug gaan naar Dillingen, maar dat stukje was even nodig om op het tussendoorweggetje uit te komen. We zeggen dat we naar Augsburg gaan en ook daar antwoordt ze op dat we dan de treinbaan naar de andere kant moeten nemen. Hoe leggen we nu uit dat we een route volgen en haar hulp lief vinden maar niet nodig hebben? Op dat moment toetert een automobilist achter haar, want we blokkeren met zijn allen de weg. Gered door de toeter slaan we linksaf en even later het landweggetje is. Dat gaf trouwens nog even een fel klimmetje, maar was wel mooi.

In het dorpje waar we doorheen scheuren roept een man waar we naartoe gaan. “Rome” roepen we. “Hu” is het antwoord.

Op weg naar de camping zien we ineens een bouwmarkt en wij gaan daar even naartoe. Dirk en Els fietsen alvast door. Wij moeten wasbenzine kopen voor onze brander, anders hebben we geen warm eten vanavond.
Dat lukt en met een nieuwe voorraad kunnen we weer even vooruit.
Bij die bouwmarkt worden we weer aangesproken door een oudere mevrouw die heel benieuwd was waar we naartoe gaan. Ze hoort dat we naar Rome gaan raakt ze helemaal opgewonden. Prachtig om te zien. Dat had ze ook wel willen doen, alleen kan ze niet fietsen, nooit geleerd, geborne in de voormalige DDR, daarna in Amerika gewoond en daar hebben alleen de armsten een fiets. Haar man, die van een afstandje staat te kijken, vindt het ook mooi, maar is blij dat hij niet hoeft.

De camping is mooi en we zijn zo op tijd en het is zo’n mooi weer dat we besluiten te wassen. De was is lekker op tijd droog en zo zitten we nu fris en gestreken voor ons tentje te bloggen. We hebben een kort gesprek met de caravanbewoner tegenover ons, hij vindt het ook mooi, maar vindt ook dat ze juist om naar Rome te gaan auto’s hebben uitgevonden.

Wederom was er geen kerk open voor een kaarsje, om moedeloos te worden. Morgen gaan we het in Augsburg weer proberen.

Onder de koffie komt Dirk even langs met een bericht wat hij net heeft ontvangen: in India zijn 20 kerken in brand gezet en daarbij zijn 200 missionarissen omgekomen. Om heel stil van te worden…
We nemen dit mee in onze gebeden, meer kunnen we niet doen. Wat een waanzin eigenlijk, terwijl wij hier intens genieten van de natuur en van andere mensen, wordt het elders vernietigd.

Niettemin zijn we erg dankbaar dat we dit kunnen en mogen doen.

IMG 2640

 

IMG 2641

 

IMG 2642

 

IMG 2643

 

IMG 2644

http://fietsen.fbosman.nl/wp-content/uploads/2017/05/spoor_2017-05-15133256.gif

Total distance: 51.75 km
Max elevation: 524 m
Min elevation: 333 m
Total climbing: 606 m
Total descent: -469 m
Average speed: 16.72 km/h
Total time: 04:45:32
Download